REDACTIONEEL

GEEN UPDATES MEER

Na 31 augustus 2008 zullen er op deze blog geen nieuwe berichten meer geschreven worden.

De blog blijft nog gewoon bestaan omdat ik denk (en vooral ook hoop) dat mensen er nog steeds interessante informatie (en visies ?) kunnen vinden.

Na ruim een jaar is de blog (weblog) / log (dagboek) ten einde. Het is nu een statisch afgerond geheel / een archief, of zo je wilt levend fossiel.

Wat de toekomst mij zal brengen en wat ik die toekomst zal terugleveren kan ik nu nog niet zeggen ....

TOT SLOT WIL IK IEDEREEN VAN GANSER HARTE BEDANKEN DIE HEEFT BIJGEDRAGEN AAN DEZE BLOG !

anton

EEN EERSTE VERKENNING

ANDER DEEL WESTERPARK

Ik heb het vrij regelmatig over het Westerpark, maar dat is tot nu toe altijd over hetzelfde deel (ik denk ook het grootste deel). Dat deel wordt begrensd door de straat de 13 Loten en aan de andere zijde de achterzijde van de AVANS Hogescholen aan de Onderwijsboulevard en het HAS complex.

Ook heb ik al meerdere keren geschreven dat het eigenlijk geen vast omlijnd park met 1 ingang is maar meer een groene gordel die door het westelijk stadsdeel buiten centrum loopt. Dat er aan de overkant van de Simon Stevinweg nog een deel lag wist ik al langer en wilde er ook al langere tijd eens een kijkje nemen maar het kwam er maar niet van. Omdat ik er zojuist in de buurt was heb ik er een eerste kijkje genomen, maar had geen camera bij me, en dus heb ik geen foto's bij dit bericht maar ik zal er zeker nog eens gaan kijken MET camera.

Dit deel is wel aanzienlijk kleiner en ook langwerpiger. Het loopt door totaan de Oude Vlijmenseweg en aan de overkant schijnt het nog verder te lopen langs de Kooikersweg tot voorbij de Helftheuvelpassage waar nog een stuk met een flink watertje ligt. Althans zo ziet het er op een GooglesMap sateliet foto uit.

Zo tijdens deze eerste "inspectie" vielen me een aantal dingen op:

* Dezelfde korfschans muurtjes en Beuken heggetjes.
* Langs 1 van die muurtjes ook enkele mij onbekende Paddenstoel soorten.
* Fraai bloeiende Moerasandoorns die ik in het andere parkdeel niet meer kon vinden omdat daar weer gemaaid was.
* Meer aangeplante heesters dan in het andere parkdeel.
* Qua bomen vielen me vooral veel Elsen op die bloeiden.
* En dezelfde Populiersoort als in een eerder bericht, en gezien hun gestalte toch vast Italiaanse Populieren.
* Ook zag ik er een aantal Bamboe struiken (die ik daar zelf niet vind thuishoren, maar wie ben ik ?)

En gisteren noemde ik nog een aantal bomen geslachten die tweehuizig zijn en wat ik nu bij deze Elsen zag lijken die dat ook te zijn. Er stonden vrouwelijke en mannelijke exemplaren naast elkaar. Die dingen heten geloof ik in de volksmond katjes. Ik zag er exemplaren met lange sliert-achtige katjes maar ook bomen waar meer ronde dingen aanhingen. Vroeger noemden we die in Zeeland Elsenpropjes. Ik ga zeker binnenkort terug om die allebei te fotograferen.

Toevallig hoorde ik vanmiddag van JL per telefoon dat dat parkdeel een naam heeft en wel Concordia, genoemd naar een voetbal vereniging die er vroeger een voetbalveld had. Ook las ik dat nadien op een webpagina ter aankondiging van de opening van het park in juni 2003.

HULST # 1 (WELKE SOORT ?)

HERINNERINGEN + OOK HEDEN

Alvorens meer over deze heester (struik) / boom te vertellen eerst even 2 andere dingen:

1.) Dat "(WELKE SOORT ?)" uit de titel van dit bericht moet je maar rhetorisch opvatten, want aan de hand van deze foto is absoluut niet te zien welk soort Hulst dit is en evenmin welk ras of cultivar waarvan er ook heel veel bestaan. Zie:

HULST SOORTEN (onderaan op die pagina)

en

HULST CULTIVARS (onderaan op die pagina)

2.) Uitleg over tweehuizige, eenhuizige en tweeslachtige planten (en dus ook bomen).

Tweeslachtige soorten komen het meest voor, dat zijn planten met bloemen die beide geslachten (mannelijk en vrouwelijk) in 1 bloem hebben. De geslachtorganen zijn respectievelijk de meeldraden en de stamper. Die sexes in de plantenkunde bij de tweeslachtige planten zijn pas in de 17e eeuw bepaald, zie "Argumentatie bepaalde het geslacht van stamper en meeldraad".

Tweehuizige en eenhuizige planten zijn ook wel degelijk tweeslachtig alleen zit het zoals de termen "-huizig" al aangeeft net iets anders:

Ze heten eenhuizig als de bloemen of mannelijk of vrouwelijk zijn, maar op dezelfde plant zitten.

Bij bomen komt dit meer voor dan bij kruidachtige bloemen. Een voorbeeld daarvan zijn (meen ik) Hazelaarbomen en struiken (als iemand meer voorbeelden weet hoor ik het graag) maar ook bij exotische boomsoorten zoals de Hemelboom en Keizersboom (beide uit China).

Bij tweehuizigen heb je afzonderlijke mannelijke en vrouwelijke planten. Een voorbeeld daarvan is dus Hulst en vandaar dat ik het in dit bericht aankaart. Het is wel een omslachtige manier van voortplanten want dat gebeurt idealiter het best en vaakst als mannetjes en vrouwtjes exemplaren naast elkaar staan en dat geldt zeker ook voor Hulst. Daar tegenover staat dat dergelijke soorten zich weer wel vrij gemakkelijk op allerlei manieren laten stekken maar dat is weer mensenwerk :) Maar de mens heeft in de loop de eeuwen nog wel meer voor elkaar gekregen, zo bestaan er van Hulst, meen ik, ook gekweekte cultivars die zichzelf bestuiven en bevruchten.

Vroeger had mijn pa ook een Hulstboompje in onze tuin en zijn grote frustratie was dat er nooit vruchten aan kwamen (de oranje-rode besjes) en omdat ie plantkunde en met name Dendrologie (de tak van plantkunde die over "houtachtigen" gaat) en Bosbouw had gestudeerd wist ie heel goed waarom er geen besjes in kwamen, n.l. omdat het een solitaire mannelijke exemplaar was (ongeveer 2 a 3 meter hoog). Omdat ook mijn pa al, net als ik, een tikkeltje Anglofiel was en de pest had aan Kerstbomen (ook plastic namaak kerstbomen) had ie liever een vaasje met wat Hulsttakjes met bessen er aan. Die werden rond Kerst wel in speciale bloemen zaken verkocht maar dat vond ie maan niks :) ("Dat is geen sport, voor geld is alles te koop maar ik wil het zelf voor elkaar krijgen.") Vervolgens dus bij boomkwekers op zoek na een vrouwelijk exemplaar, maar in het toen nog flink achterlopende Zeeland (de provincie was toen (70er jaren) nog niet echt ontsloten omdat de Deltawerken nog niet af waren. Veel boomkwekers bestonden er toen nog niet op dat eiland (Schouwen Duiveland) en de paar die er waren hadden meer een commercieele cash en carry attitude, dus "geen moeilijke vragen stellen of lastige dingen verlangen meneer :)". Dat vrouwelijke exemplaar is er toendertijd dus nooit gekomen en het huis en de tuin zijn al decennia geleden verkocht en ik ben er nooit meer geweest.

Omdat het in die tijd ook wel modieus was om eens iets anders in huis te hebben dan een Kerstboom met echte kaarsjes (heb ik ook nog meegemaakt) en later elektrische laag-Volts lampjes kwamen er toen ook al plastic takjes van Hulst met besjes op de markt, en het zou me niks verbazen als dat fenomeen nog steeds bestaat. Ik let er nooit zo op omdat ik zowieso een hekel heb aan gristelijk feestdagen (BIG SMILE qua "hekel").

Dan de Engelsen (Britten / Angelsaksen en Kelten enzo): die hebben met de Kerst ook zelden een Kerstboom in huis; die hebben Hulst en Maretak (Mistletoe). Qua folklore en etymologie is er ook veel te vertellen over Hulst, waarover hierbij 2 links, hoewel daarbij enige scepsis heb en het etymolgische aspect eerder volks-etymologie is dan echte taalkundige etymologie. Op de blog waar ik dit soort dingen ook altijd check kan ik er niks over vinden.

FOLKLORE FOLKLORE EN NAAMGEVING VAN HULST (op plantaardigheden.nl)

FOLKLORE VAN HULST (op stemderbomen.nl)

Hierbij enige botanische info die ik merendeel uit eigen parate kennis heb. Het meest algemene soort (Hex aquifolium) is een inheems loofboom of struik die 's-winters ook groen blijft en leerachtige donkergroene, glanzende bladeren heeft met stekels aan de rand van het blad. Ik las echter zojuist dat er ook cultivars van gekweekt zijn die hun bladeren WEL verliezen en GEEN stekels hebben en zelfs cultivars met bontgekleurde bladeren (maar mag het dan nog wel Hulst heten vraag ik me dan af).

Het is een boom danwel struik die intussen wat ouwerwets is, uit de mode zou je ook kunnen zeggen) en je ziet ze alleen nog in ouwe tuinen (in Hortussen en kasteeltuinen of bij landgoederen enzo). Ik las ergens dat de als bomen wel 25 meter hoog kunnen worden (en intuitief denk ik dat ze dan ook heel oud zijn) maar zo groot heb ik ze zelf nog nooit in het semi- / quasi "wild" gezien ! Ook zie je ze vrij weinig als echte boom, en dus meestal als struik maar dat is dan weer het geval door snoeien. Soms zelfs als in een decoratief gesnoeide struik (dat wordt overigens ook gedaan met Taxus en Buxus). Vroeger werd Hulst ook wel aangeplant als heg / haag. En zo'n heg kwam ik dus vanmiddag tegen in de museumtuin van het Noordbrabants Museum aan de Verwerstraat in 's-Hertogenbosch (die tuin is eeuwenoud en kom ik later nog eens op terug).

Die heg was iets van 3 a 4 meter hoog en ik ben vergeten een foto te maken van de heg als geheel want mijn oog viel meteen op de halfrijpe besjes die ik nog nooit in het echt had gezien. De meeste besjes waren nog groen of gelig-groen (als ietsjes rijper) en slechts enkelen ervan waren al aardig oranje (zie foto dus, misschien kan er op basis van de stekeligheid van de bladeren wat gezegd worden over het cultivar soort, al interesseert me dat niet zo).

De besjes schijnen voor de mens (Homo Sapiens :) lichtelijk giftig te zijn, het kan o.a. tot diarhee leiden. De besjes zijn ook keihard en ook al zou je ze in je mond stoppen amper eetbaar. Vaak zijn giftige planten voor alle Zoogdieren giftig maar niet voor alle gewervelde dieren. Voor Vogels schijnen de besjes een delicatesse te zijn in de koude wintermaanden, want pas als er een bachtvorst overheen gegaan is verliezen ze hun hardheid en worden ze voor de Vogels wat sappiger. Door de dichte structuur van de plant en de stekels zijn ze ook een goede bescherming tegen roof- huis- :)dieren en dus zelfs tegen een stormpje en sneeuw.

AnneTanne schreef recentelijk nog een aantal berichten over aan te raden planten voor als je Vlinders en andere insecten je tuin in wilt lokken.

Ik zou dus willen zeggen wie Vogels de wintermaanden wilt doorhelpen zonder zaadvetbollen enzo in de winkel te kopen, zorg dan voor een vruchtdragende Hulst in je tuin :) Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan zoals je hierboven hebt kunnen lezen.

Even tussendoor: ikzelf zou ook liever meer Insecten in de tuin hebben dan Vogels. Insecten fascineren mij persoonlijk meer dan Vogels ! En wie gaat het een keer hebben over Spinnen, Pissebedden en Zilvervisjes denk ik nu haast stiekem. Nog liever zou ik Padden, Kikkers en Salamanders in de tuin hebben maar daar moet je wel wat voor doen :)

Ook wil ik hierbij graag benadrukken dat hetgeen AnneTanne schrijft gebaseerd is op wetenschappelijk onderzoek !

Qua taxonomie is Hulst niet alleen een plantengeslacht maar ook een zelfstandige plantenfamilie (1 level hoger in de taxonomie) die ook Hulstfamilie of Latijnswetenschappelijk Aquifoliales heet. Met als enige door de Heukels' Flora van 2005 als inheems erkende soort dus de Hex aquifolium.

Ik kom zeker nog eens terug op de Hulst plant (al beloof ik nog niet wanneer :)) want het seizoen der kruidachtige planten is langzamerhand alweer naar zijn einde aan het lopen en diverse bomen nu al vruchten beginnen te gaan dragen, zal daar de komende weken en maanden meer van voorbij komen, jammer misschien voor degenen die minder met bomen hebben, maar so be it.

BLADEREN ONDERAAN STAM

ITALIAANSE POPULIER


Bij dit bericht en de foto is het me niet zozeer te doen om de specifieke boomsoort, hooguit om het geslacht en meer nog het feit dat er scheuten onderaan de stam groeien.

Dat doen lang niet alle boomsoorten maar de soorten die dat nog heeft meest doen zijn Lindes en ook Populieren. Bij Lindes in steden worden die scheuten weggehaald, want doe je dan niet dan wordt het in de jaren steeds "erger" (al zie ik er zelf het "erge" er niet van in). Desondanks worden het nooit echte takken zo onderaan de boomstam bij volwassen bomen.

Populieren kunnen echt zeer extreme scheuten ontwikkelen, niet alleen onderaan de stam maar ook vanuit de wortels. Ze schieten dan soms meters ver van de stam vandaan de grond uit en kunnen dan in 1 a 2 jaar tijd wel een meter hoog worden. Je kan ze zo afsnijden net beneden het grondoppervlak en dan planten. Ze laten zich prima stekken (maar wat mij betreft zijn er al meer dan genoeg Populieren in Nederland).

Ik denk dat dit een Italiaanse Populier is als ik zo de vorm van de bladeren zie, maar 100 % zeker weet ik het niet, want er bestaan veel soorten en kruisingen + cultivars van het geslacht van Populieren.

Ook de Italiaanse Populier is een kruising / cultivars met als Latijns-wetenschappelijke naam Populus nigra Italica.

Italiaanse Populieren zijn behalve aan de bladvorm ook te herkennen aan hun gestalte / silhouet van de boom als totaal dat zeer slank en rank is.

Over scheuten onderaan boomstammen had ik het al eerder, zie LINDE BOMEN # 1.

KLIMOP

HECHTWORTEL RESTANTEN

Bij dit en het volgende bericht weer 2 overgebleven foto's, allebei gemaakt in het Westerpark op zaterdag 26 juli 2008.

Ongeveer in het midden van het zuidelijk deel is een geasfalteerd pleintje en daarop staan een aantal houten frames in kubusvorm van ongeveer 2 x 2 x 2 meter.

Enkele jaren geleden nog stond daar per kubus 1 boompje in maar die waren al snel allemaal vernield. Ik heb er nooit op gelet welk soort bomen dat waren.

Anno nu zijn de kubussen min of meer leeg (althans dat is de bedoeling van de gemeente zo lijkt het). Wat er nu nog IN, NAAST en TEGENAAN groeit is:

* Klimop.

* Fluweelboompjes.

Het park wekt de indruk (althans bij veel mensen) dat er helemaal geen onderhoud gepleegd wordt maar dat is niet helemaal waar.

Er wordt wel regelmatig gemaaid en aan deze foto is ook te zien dat men zijn best gedaan heeft de Klimop in en op deze kubussen te verwijderen maar die plant is erg taai en op het hout zijn nog restanten van de hechtwortels te zien. De Fluweelboompjes (die ik altijd al kitscherige modieuze bourgouis boompjes heb gevonden) worden blijkbaar met rust gelaten. Tot mijn vreugde staat men ook toe dat er kruidachtige planten op de schanskorf muurtjes groeien.

KLIMOP = Hedera helix.

Vaak een aangeplante klimplant (het hele jaar groen). Hij kan enorm woekeren (wie kent het niet ?) en hoewel veel mensen em "tam" zullen kennen is het een van origine autochtoon in Nederland voorkomende plant.

FLUWEELBOOM = Rhus typhina.

Van origine komt ie uit Noord Amerika en is in de laatste decennia erg veel aangeplant, voornamelijk omdat ie nogal klein blijft en volgens vele erg fraaie bloemen en beharing op de takken heeft. De Fluweelboom is eigenlijk een volksnaam die bijna iedereen gebruikt vanwege die reeds genoemde zeer opvallende beharing op de takken. Intussen is ie ook verwilderd en in de Heukels' Flora opgenomen (sinds wanneer weet ik niet maar in de 23e editie van 2005 staat ie vermeld) en heeft daar als Nederlandse naam Azijnboom. Dat schijnt iets met de vruchten van doen te hebben.

REDACTIONEEL

IETS HEEEEEEL RAARS

Zoals sommigen van jullie misschien opvalt is er een bericht dat ik gisteravond schreef verdwenen ! Dat bericht heb ik absoluut niet zelf verwijderd !!!!

Dat was een bericht waarin ik een oproep deed om adressen van kwekerijen van wilde planten en (online) verkooppunten van zaden ervan te melden. Er waren zelfs al 2 reacties op gekomen en daar heb ik zelfs in een reactie van mezelf nog voor bedankt.

Ik heb zelf absoluut niet zitten klungelen ofzo en ik kwam er pas vroeg in de middag achter dat het bericht en de reacties erop op zeer mysterieuze wijze totaal verdwenen waren, ik sta werkelijk voor een totaal raadsel.

ONBEKENDE EXOOT ? # 2:

EEN ZAADPEUL



KATTENSNOR = Cleome hassleriana

Onder de bloemen zaten aan de stengel van de bloem op voorgaande foto ook al peulen met zaden, waarvan hierbij een closeup.

ONBEKENDE EXOOT ? # 1:

VEEL TE MOOIE BLOEM :)


KATTENSNOR = Cleome hassleriana

Hier een foto van een plant die ik vond in de berm tussen rijbaan (voor auto's) en fietspad aan de Bosscheweg in Vught.

Eigenlijk hoort ie niet thuis op deze blog omdat ik denk dat het geen autochtone of inheemse plant is, maar meer een toevallig en willekeurig exemplaar dat vanuit een voortuin van de luxe huizen langs die weg "ontsnapt" is.

Misschien kan je de plant qua groeiplek in dit geval adventief noemen.

Over de termen autochtoon en inheems heb ik al eens eerder uitleg gegeven maar niemand schijnt zich daar iets van aan te trekken of sterker nog, mijn gestelde definties in twijfel te trekken. Ook goed en geen probleem hoor, maar daarom wil ik nog eens de definities formuleren die ikzelf hanteer:

Autochtone planten zijn die planten die van origine (dus al eeuwen of zelfs millennia) in onze lage landen voorkomen. Maar zoveel planten als er in de afgelopen eeuw zijn uitgestorven zoveel komen er ook weer bij. Planten die via allerlei mechanismes in ons land terechtkomen; dat worden dan exoten genoemd. Als ze eenmaal gaan verwilderen, of van begin af aan in het wild voorkomen en ze blijken zonder hulp van de mens in ons land en klimaat kunnen overleven worden ze na verloop van tijd ook onder inheemse planten gerekend (d.w.z. in ons land in het wild voorkomend).

De wetenschappelijke norm in Nederland en Vlaanderen is de Heukels' Flora. Een voorbeeld van de laatste decennia is bijv. de Grote Waternavel waterplant, die ooit door een vijverliefhebber is meegebracht uit Amerika en daarna verwilderd is en anno nu zelfs een plaag is geworden in de kleinere rivieren en beken, maar staat gewoon vermeld in die Heukels'.

Op zich is er niks nieuws onder de zon want al sinds de late middeleeuwen en de 15e, 16e en 17e eeuw brengen mensen planten uit het buitenland mee die hier levensvatbaar en wintervast blijken, dat worden Stinzenplanten genoemd. Daarover kan je meer lezen op http://nl.wikipedia.org/wiki/Stinzenplant.

En dan tot slot nog de term ADVENTIEF: dat duidt op exotische plantensoorten (die ondanks de tussenkomst van mensen) ONOPZETTELIJK in het wild zijn terechtgekomen, vaak via hun zaden die toevallig en per ongeluk tussen andere zaden (via de handel) geraakten.

Ik denk dat de plant op bovenstaande foto zo'n adventief verschijnsel is maar dan wel heel solitair. Op de plek waar ik em vond stond maar 1 exemplaar (als ik het me goed herinner van j.l. 6 augustus toen ik em vond). Er stonden in ieder geval geen 10tallen of 100en dus echt verwilderd op grotere schaal was ie nog niet.

HONDSDRAF # 2


Hier nog een overgebleven foto gemaakt tijdens de wandeling met nicht An op het spoordijkje van het vroegere Halvezolen-lijntje op zaterdag 26 juli.

Onder de bomen daar groeiden hele lappen van dit kruipplantje (dat ik overigens ook in mijn tuin heb maar dan veel kleiner en minder talrijk).

Dit plantensoort groeit op best veel plekken en kan flink woekeren en juist als ie dat doet vind ik em een symphatiek aangezicht hebben, vooral als de blaadjes haast in zgn. verdiepingen over elkaar heen gaan groeien.

HONDSDRAF = Glechoma hederacea.
Het is een vaste plant uit de familie der Lipbloemigen.

De gekneusde blaadjes helpen wanneer je je gebrand hebt aan Brandnetel.

De blaadjes werden, vanwege hun bittere smaak, vroeger gebruikt bij het brouwen van bier. Later werd hiervoor de plant Gagel gebruikt en nog weer later tot op de dag van vandaag de Hop plant.

Verder heb ik me altijd al afgevraagd waar dit plantje zijn (toch ietwat mysterieze) naam aan ontleent maar zelfs op de kruidenblog van AnneTanne (die ik als expert beschouw als het aankomt op plantennamen en etymologie) kon ik er niks over vinden.

Op 20 mei schreef ik al eerder over dit planjte met een closeup foto erbij. Een exemplaar dat ik toen vond langs de Stadsdommel en ook groeiend in de schaduw van een boom. Zie HONDSDRAF.

HAZENPOOTJE # 2:

OOK MET RODE BLADEREN


Ik toonde laatst een plant met extreem rode bladeren, zie:
EEN GANZENVOETSOORT ?

Daar kwamen veel reacties op en zo werd uitgevonden wat de oorzaak van die rode kleur was.

Ik beweerde dat ik dat fenomeen nooit eerder had gezien maar ik herinnerde me deze foto van 23 juni die ik maakte op het begin van het Halvezolenlijntje net buiten het NS station in de buurt van het SM's.

Ik had de foto toen afgekeurd omdat ie niet goed scherp is maar voor het doel waar het me nu om gaat (het tonen van nog een plant met extreem rode bladeren) volstaat de foto toch.

Een closeup foto van de bloemen (hoewel ook niet echt scherp) toonde ik toen al. Zie: HAZENPOOTJE

HAZENPOOTJE = Trifolium arvense.

MUSKUSKAASJESKRUID # 7:

PAS IN ZAAD


Vandaag een aantal berichten die aansluiten op dingen waar ik het al eerder over gehad heb en met wat oudere foto's.

Hier een foto gemaakt op 1 augustus in het Westerpark toen het Muskuskaasjeskruid nog wat bloemen had en ook al in het zaad ging, maar toen waren die zaden / vruchten nog wat verser en groener dan de verdroogde exemplaren die ik op 23 augustus toonde.

Verder zag ik, al surfend op eigen blog dat ik al eerder foto's toonde van Muskuskaasjeskruid, alleen wist ik toen nog niet welk soort Kaasjeskruid het was. Aan het blad te zien zijn die twee berichten van 24 juni, dus ook met foto's van ditzelfde soort, zie:
KAASJESKRUID # 1
en
KAASJESKRUID # 2

2 OF 3 PLANTENSOORTEN

OP MUURTJE IN WESTERPARK


In een reactie op een reactie bij een ander bericht over een plantensoort op zo'n muurtje in het Westerpark vroeg ik me al af hoe en waarom er zoveel planten bovenop die muurtjes groeien ?

Het lijkt alsof er alleen losse stenen tussen die stalen tralies zitten maar ik vermoed dat dat alleen bij de toplaag van de stenen zo is en dat er daaronder toch aarde tussen de stenen zit waarin al die planten groeien, want de bovenkant van de muurtjes zit ongeveer 60 centimeter boven de feitelijke bodem. Wie weet daar meer over ?

Dan wat betreft de planten zelf op deze foto, dat lijken er ogenschijnlijk 2 maar ik denk dat het er 3 zijn. Het ijle plantje geheel links met bovenin kleine roze bloemetjes is denk ik:

Kantige Bastardwederik (ook wel bekend als Kantig Wilgenroosje) = Epilobium tetragonum. Uit de familie van de Teunisbloemen.

Rechts zijn denk ik 2 planten, hoewel de omhooggaande bloeiende stengels bij de grotere bladeren onderaan en rechts op de foto daarbij lijken te horen.
De ijle stengels met bloemetjes rechts zijn denk ik:

Een Fijnstraal ? Daar zijn meer soorten van dan alleen de Canadese waar ik het al een paar keer over heb gehad. Ik heb het echter niet goed genoeg bestudeerd toen ik er afgelopen vrijdag ter plekke was.

De bladeren onderaan en rechts zijn denk ik van Jacobskruiskruid. Dat is dan wel een jong exemplaar want deze giftige plant bloeit overal elders al maanden, ook nu nog. Ik heb die plant al eerder getoond:

Jacobskruiskruid bladeren. (26 april 2008, vergelijk deze bladeren maar eens met die op deze foto. Bij dat bericht staat nog de oude Latijns-wetenschappelijke naam. De huidige naam volgens Heukels' Flora van 2005 staat onderaan dit bericht.)
&
Jacobskruiskruid in bloei. (19 juni 2008)

Jacobskruiskruid = Jacobaea vulgaris. Van de familie Compositeachtigen.

MUSKUSKAASJESKRUID # 6:

ZAAD CLOSEUP # 3


Geen verdere toelichting nodig neem ik aan.

MUSKUSKAASJESKRUID # 5:

ZAAD CLOSEUP # 2


Hier nog een closeup omdat ik ze zo mooi vind.

Omdat ik het Westerpark niet wil toetakelen en me netjes wilde gedragen heb ik geen vruchten geplukt om open te maken maar ik ben er wel erg nieuwsgierig naar hoe deze vrucht in elkaar zit en wat er aan de binnenkant in zit.

Aangezien er vele tientallen staan en deze plantensoort volgens de Heukels' Flora ook vrij algemeen is, zal ik toch eens zo'n ding openmaken want dit zijn zeker niet de eigenlijke zaden, die zitten er (diep ?) binnenin, denk ik.

MUSKUSKAASJESKRUID # 4 :

ZAAD CLOSEUP # 1


Deze foto en ook de volgende 2 closeup foto's zijn niet gemaakt met een macrolens (of voorzet macrolens) en evenmin zwaar ingezoomd met mijn 18 - 55 mm standaard lens.

Ik ben gewoon met de camera zo dicht mogelijk naar het object (de zaden dus) gegaan als mogelijk.

Omdat ik in vrij hoge resolutie fotografeer (3872 x 2592 pixels)kon ik van de originele foto's deze uitsnedes maken waardoor het enorm uitvergrote macro opnames lijken.

Nog even over afmetingen en verhoudingen: links in beeld zie je wat grassprietjes en iedereen zal begrijpen dat die geen 30 centimeter breed zijn dus die laat ik dus ook maar gelden al referentie hoe groot de zaden of beter gezegd vruchten zijn :).

MUSKUSKAASJESKRUID # 3:

PLANTEN IN ZAAD


Ongeveer een maand geleden schreef ik al 2 berichten over dit plantensoort met foto's erbij die ik in het Westerpark had gemaakt. Zie
MUSKUSKAASJESKRUID # 1
en
MUSKUSKAASJESKRUID # 2

Afgelopen vrijdagmiddag 22 augustus was ik dus weer in dat park en in het deel waar die planten groeien zag ik er amper nog een bloeien. Ze staan nu bijna allemaal met zaad. Op deze foto is een hele groep van die planten met zaad zien. Ook de bladeren zijn te zien (waardoor het onmiskenbaar is welk plantensoort is).

Aan de zaden t.o.v. de grassprietjes en de bladeren rechtsonder (van Braam) kan je zelf wel afleiden hoe groot die zaden / vruchten bovenin de plant zijn, dan hoef ik bij de volgende closeup foto's niet te vermelden hoe groot die dingen in werkelijkheid zijn en wat de mate van vergroting is waarin je ze op die foto's ziet.

REDACTIONEEL

Alweer een redactioneel bericht ? Voorlopig de laatste hoor, als het aan mij ligt.

Enige tijd geleden was ik in de witte rechterkolom begonnen met een lijst van berichten waarop recent gereageerd is. Tot nu toe hield die lijst de volgorde van de berichten aan.

Vanmiddag suggereeerde iemand dat het wellicht beter zou zijn om qua volgorde de volgorde van nieuwe, extra reacties zou aanhouden. Best een goed en zinnig idee en ik heb die lijst dus nu aangepast.

De berichten (ongeacht de datum van het originele bericht zelf) met de meest recente reacties staan nu bovenaan. Deze volgorde zal ik vanaf nu zo aanhouden.

GEKROESDE MELKDISTEL # 3:

TOP VAN DE PLANT


Een ander exemplaar vlakbij de vorige, nu niet OP het muurtje maar ERNAAST.

Hier is aan de top te zien dat ie zijn bloemen aan steeltjes / zijstengels zitten.

De rest van de plant is vrijwel onvertakt, d.w.z. de bladeren groeien aan de stengel. Zijtakken heeft ie amper en als ie ze wel heeft dan staan daar bovenin ook weer bloemen.

Alle Melkdistel soorten danken hun Nederlandse naam aan het feit dat de stengel een wit sap bevatten.

In 1 van mijn plantengidsen lees ik dat er zelfs een soort bestaat dat Rubber bevat en dat dat soort om die reden in Rusland verbouwd wordt.

GEKROESDE MELKDISTEL # 2:

CLOSEUP ZELFDE PLANT


De titel van het bericht spreekt voor zich.

GEKROESDE MELKDISTEL # 1:

GEHELE PLANT


Ook deze vond ik vanmiddag in het Westerpark, niet ver verwijderd van het Kraaikampen fietspad.

Iedere keer weer als ik denk dat ik alle planten in dat park intussen wel ken tref ik weer iets nieuws aan, zoals deze dus.

Mijn eerste reactie was : Heh ? Wat krijgen we nu ? Een Distel met gele bloemen ? Die bloemen zijn toch altijd roze of paars ?

Ik heb een blaadje mee naar huis genomen ter determinatie en had wel een vermoeden ik welke hoek ik het moest zoeken, n.l. in de hoek van Melkdistels, maar ik had nog nooit een Melkdistelsoort gezien die zulke sterke stekels heeft. De Gewone Melkdistel heeft namelijk amper of vrijwel geen stekels, en daarom heb ik de naam van die plant altijd wat vreemd gevonden.

Maar ziehier zijn broertje en die heeft wel degelijke flinke stekels aan het blad al zijn dat wel een ander soort stekels dan bij echte Distels die je haast doornen kunt noemen.

Deze plant is dus de Gekroesde Melkdistel. De bovenkant van het blad van deze soort is i.t.t. die van de Gewone Melkdistel glanzend.

Distels behoren allemaal tot de familie der Composieten maar er bestaan verschillende geslachten van, de meeste andere echte Distels hebben als geslachtsnaam Cirsium. De geslachtsnaam van de Melkdistel soorten is Sonchus.

GEKROESDE MELKDISTEL = Sonchus asper.