HAZELAARS DEEL 8

Afgevallen Hazelnoten van de Gewone Hazelaar

Afgevallen Hazelnoten van de Gewone Hazelaar. Wederom van An uit Schagen. De losse nootjes links varieren tussen de 15 en 20 mm. En hoe donkerder ze zijn, hoe rijper.

HAZELAARS DEEL 7

Hazelnoot vrucht hangend in de Gewone Hazelaar

Hazelnoten van de Gewone Hazelaar zoals ze in de boom hangen. Dit zijn de Hazelnoten zoals we ze kennen. De noten zitten in een vrucht, soms slechts 2 stuks, tot wel 7 toe. Duidelijk is het verschil te zien met de vrucht van de Boomhazelaar. Deze nootjes zitten in een soort tulp-vormig jasje. De noot rechts op de foto is er nog geheel mee omhuld. Links is het nootje al uit de vrucht gevallen.

De foto van An is gemaakt van een struik uit Schagen.

HAZELAARS DEEL 6

Struiken / bomen / biologische familie indeling

Al voordat ik ueberhaupt Hazelnoten had gevonden was ik al onderzoek aan het doen naar Hazelaars omdat zowel An als ikzelf vroeger een Krulhazelaar in de tuin hadden. Het cultivar ras dat ook Kronkelhazelaar, Toverhazelaar of Kurkentrekker genoemd worden. En dat is weer iets anders dan de Cultivar Treurhazelaar. Maar in feite zijn het afgeleiden van de inheemse soort en dat zijn geen bomen maar struiken / heesters. Defenities: Een boom komt als 1 stam uit de grond, en heeft pas op hogere hoogte takken, een struik komt met meerdere kleine stammetjes uit de grond en vormt al snel boven de grond zijtakken. Overigens geen officieele definities; ik verzin ze ter plekke :)

Ook de inheemse Hazelaar (Latijns-wetenschappelijke naam Corylus Avellana) is een struik en daarvan bestaan diverse rassen die gekweekt zijn voor de bekende Hazelnoten zoals we die kennen. In een mediteraan klimaat gedijen ze beter dan in Nederland. Ze hebben twee geslachten bloemen, de katjes zijn de mannelijk, de vrouwelijke zijn totaal anders ! Wie weet kom ik daar later nog eens op terug. Lees meer op:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Hazelaar

Er is ook wat onduidelijkheid onder biologen omdat het qua biologische familie veelal ondergerbracht wordt tot die van de Elsen (Betulaceae), volgens anderen zou het een aparte familie moeten zijn, n.l. die van de Hazelaars (Corylaceae). Qua geslachtnaam heten alle Hazelaars echter Corylus. Opvallend is ook dat er slechts deze ene geslachtnaam is voor zowel struiken als bomen. Lees meer op:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Corylus

Erg complexe materie allemaal, die bomen families van het noorderlijk halfrond, de Beukenfamilie (of Napjesdragers, of Fagaceae) zijn ook de geslachten Eiken en Kastanjes (maar dan niet de Paardenkastanjes maar het geslacht waar ook de Tamme Kastanje onder valt, de Castenea). Lees meer op:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Beukenfamilie

HAZELAAR BOMEN DEEL 5

Groene vrucht Boomhazelaar Westerpark

Een groene vrucht van de Boomhazelaar waar ik nu ook een afmeting bij getekend heb. Ik heb deze gevonden bij de meest westelijke ingang van het Westerpark bij de de straat de Dertien Loten, op de overgang van Deuteren en de Weidonken. Precies op die plek grenzen Westerpark en de botanische tuinen van de HAS (Hogere Agrarische School) aan elkaar. De boom zelf staat vlak langs het hek in die tuin, maar de kroon hangt gedeeltelijk boven het park. Ik vond deze vrucht op de grond, maar waarschijnlijk is ie er afgetrokken. Want op de Vaaltweg zag ik later dat de vruchten al verdord zijn voordat ze uit de boom vallen. De vrucht op de foto is al wat minder groen dan wanneer ie nog groeiende is, want dan is ie echt felgroen, zoals op deze online foto is te zien:
www.bomengids.nl/zomer2004/pics/Boomhazelaar__Corylus_colurna__Turkish_filbertimg_4983fruit.jpg

HAZELAAR BOMEN DEEL 4

Vruchten en noten Boomhazelaar aan Vaaltweg


Een "tapijt" van afgevallen vruchten en losse nootjes die al enkele weken in de zon liggen te blakeren. Op de stoeprand zijn overigens ook Korstmossen te zien.

HAZELAAR BOMEN DEEL 3

Grootste Boomhazelaar aan de Vaaltweg


























De grootste Boomhazelaar aan de Vaaltweg. Deze zal zo'n 4 meter hoog zijn. In totaal staan er slechts 7 boompjes, waarvan twee die wat groter en gezond zijn. De andere vijf zijn kleiner en staan te kwijnen. Het zou me niks verbazen als er een aantal dood zouden gaan.

HAZELAAR BOMEN DEEL 2

Boomhazelaar of Turkse Hazelaar: het blad



Een blad van 1 van de Hazelaars aan de Vaaltweg.

HAZELAAR BOMEN DEEL 1

Boomhazelaar of Turkse Hazelaar: de vruchten


Op maandag 3 september kwam ik, aan de overkant van de Diezebrug door de Vaaltweg en zag daar in de parkeervakken van de GGD vruchten van een boom liggen. Op afstand dacht ik even aan bolsters van Tamme Kastanjes. Dergelijke bolsters bevatten heel veel stekels net als die van de Platanen. Op de terugweg ben ik gestopt en heb ik een aantal vrucht met nootjes erin / eraan meegenomen. Gezien de vorm van de vrucht had ik niet meteen in de gaten van welk soort boom ie was. Grootte en bladeren van de bomen deden ook niet meteen een belletje rinkelen. Pas toen ik het nootje zelf beter bekeek realiseerde ik me dat het een soort Hazelnootjes moeten zijn. In de vruchten zitten wel 2 - 8 nootjes. Na wat research kwam ik er achter dat dit de Boomhazelaar moet zijn. Latijns-wetenschappelijke naam Corylus Colurna of een kruising ervan die Corylus Colurna Turkish Filbert genoemd wordt of in het Nederlands Turkse Hazelaar.

Hierbij een closeup foto van de vrucht (nadat ie al flink uitgedroogd was door lang op de grond liggen) en daarnaast wat losse nootjes.

In drie volgende berichten foto's van het blad en boom zelf en het "tapijt" van afgevallen vruchten en nootjes op de grond. Daarna nog een foto van een veel versere pas uit de boom gevallen vrucht (eentje die ik elders gevonden heb). En daarna een verhaal over de 2 groepen van bomen die Hazelaars genoemd worden. En dan later nog een bericht over Hazelaars en Hazelnoten zoals we die kennen ter consumptie met een foto uit Schagen.

Meer info over dit soort en de kruising:
www.neerlandstuin.nl/bomen/corylus_colurna.html
www.bomengids.nl/soorten/Boomhazelaar__Corylus_colurna__Turkish_filbert.html

Zie foto Plataan stam hieronder

Ik heb een stukje naar onderen in de blog een foto en verhaaltje over de boombast van platanen geplaats.

Effe scrollen dus :)

PERENRAS

Ik had de laatste tijd flink wat peren uitgedeeld aan vrienden en was er zodoende achter gekomen dat het geen stoofperen zijn maar handperen. Van een persoon die in de jeugd op een boerderij met boomgaard woonde hoorde ik dat het waarschijnlijk het ras Doyenne du Comice is. Na het ras de Conference in Nederland het meest geteeld, met name in Zeeland en de Betuwe. Het ras is gekweekt door de Comice Horticole de "Maine et Loire" te Angers in Frankrijk en in de handel gebracht in 1849.

Het is een sterke groeier waardoor ie vaak last heeft van beurtjaren (het ene jaar meer peren dan in het andere jaar) en dat het daarom raadzaam is om in een jaar met veel vruchten ze flink te dunnen. Bij mij hingen er dit jaar heel veel aan, maar omdat het een hoogstam is en ook de takken ver uitwaaierend vanaf de stam, heb ik de meeste peren helaas moeten laten hangen, simpelweg omdat ik er zonder keukentrapje niet bij kan. De oogsttijd is ook maar heel kort, slechts 2 weken, ze rijpen erg snel. De peren die zijn blijven hangen worden dus overrijp en vallen op de grond en gaan rotten en er komen ook veel vogels op af. Als resultaat daarvan ziet het er onder de boom nu uit als op de foto hierboven.

KLEUR GEWONE PAD

De padden in Schagen laten zich de laatste tijd niet meer zien dus is het nog even wachten op een foto waarop de kleur van de ogen te zien is.

Verder vragen we ons al geruime tijd af waarom de Gewone Pad (Bufo Bufo) zo veel verschillende huidskleuren heeft. Welnu, ik lees net in een artikel over deze paddensoort in het natuurgids boek van het Brabants Landschap dat het afhankelijk is van stemming, vochtigheid, jaargetijde of vervelling en dat de kleur kan varieren van geel tot zwart. Verder vermeldt Wikipedia dat er 4 ondersoorten bestaan die verschillende verspreidingsgebieden in Europa hebben en verschillende kleuren, tot zelfs rood toe. Soms ook met een tekening.

REDACTIONEEL 2

Nog iets: rechtsbovenaan voeg ik regelmatig LINKS naar andere websites toe. In mijn visie zijn die ook de moeite waard, dus je kunt ook een kijkje nemen op deze blog om andere redenen dan mijn persoonlijke verhalen.

De nieuwe links hebben vaak te maken met de onderwerpen van de laatste berichten op de blog en omdat het herfst is gaat het de laatste tijd veel over vruchten van bomen, en bomen in het algemeeen.

Als je zelf interessante websites wilt voordragen meldt het dan gerust.

REDACTIONEEL 1

Af en toe krijg ik opmerkingen dat de geplaatste foto's te klein, vaag en onscherp zijn. Voor zover u / je het nog niet in de gaten had hierbij de mededeling dat de foto's clickable zijn en je dan een uitvergroting te zien krijgt in de resolutie 800 x 600 pixels. De breedte is altijd 800 pixels, in een enkel geval is de hoogte variabel.

PLATAAN STAM / BOOMBAST

Hier een foto van een boomstam van een Plataan aan de Boschveldweg. In de richting van de v.m. Willem 2 fabriek zijn het best dikke en hoge bomen, meer in de richting van het NS station zijn ze steeds kleiner en dus kan je daarvan de bladeren goed zien (maar toch nog niet geplukt kunnen worden omdat ze te hoog hangen). Die zijn ook 3-lobbig dus zijn het ook Westerse Platanen. Ook op plekken elders waar ik ze zag, wat kleinere waarvan je de bladeren wel kunt plukken blijken ze allemaal 3-lobbig te zijn. Aan de straat langs het Hugo de Groot Plein / Noordzijde van het Paleis van Justitie in het Paleiskwartier staan zelfs kleine Westerse Platanen waarvan Leibomen worden gemaakt. Ik neem aan dat bekend is wat en waarvoor leibomen worden aangeplant / gevormd. Meestal worden Lindebomen tot leibomen gemaakt. Wie het niet weet, vraag het gerust en ik zal er over schrijven.

BLAD WESTERSE PLATAAN


Hierbij een closeup foto van een Westerse Plataan boom. Geplukt van een boom aan het Bloemenkamp pleintje in
's-Hertogenbosch.
Het lijkt het me zo overduidelijk wat een 3-lobbig blad is.

PLATAAN BOMEN DEEL 2

Het verschil tussen de diverse Plataan bomen is als volgt:

- GEWONE PLATAAN.
Latijns-wetenschappelijke naam: Platanus x Acerifolia of Platanus Hispanica.
* Is een kruising (cultivar) tussen de Westerse en Oosterse Plataan.
* Deze hybride is een snelle groeier en wordt daarom tegenwoordig in veel steden in Nederland aangeplant.
* Dit ras kan goed tegen luchtvervuiling.
* De bladeren zijn 5-lobbig.

- WESTERSE PLATAAN.
Latijns-wetenschappelijke naam: Platanus Occidentalis.
* Is inheems in Amerika en wordt in Nederland ook veel aangeplant.
* De bladeren zijn 3-lobbig en ondiep ingesneden.

- OOSTERSE PLATAAN.
Latijns-wetenschappelijke naam: Platanus Orientalis.
* Of ie wel voorkomt in Nederland is me nog niet bekend. Hij is inheems in Zuid- en Oost-Europa, Klein Azie en India.
* Groeit minder snel dan de Gewone Plataan.
* Kan minder goed tegen luchtverontreiniging.
* De bladeren zijn 5 of 7-lobbig.

Als je er eenmaal op gaat letten staan er heel veel Platanen in de stad (vast ook in andere steden). Ik zal niet alle plekken gaan noemen, maar op het Bloemenkamp pleintje naast winkelcentrum De Arena in 's-Hertogenbosch staan vrij kleine en jonge Westerse Platanen waarvan ik een blad geplukt heb en dat is 3-lobbig (vandaar dat het Westerse Platanen moeten zijn). Ik zal er in een nog volgend bericht een foto van plaatsen.

De bomen aldaar zijn niet echt groot. Pas na april 1998 aangeplant want zo oud is het winkelcentrum De Arena en het omliggende gebiedje. De takken waren in ieder geval dermate laaghangend dat ik er een blad van af kon trekken. Ook hingen aan de boom vruchten. Op het eerste gezicht dezelfde als op de foto in het eerdere bericht. De Bloemenkamp is een pleintje dat grenst aan de Pastoor De Kroonstraat en een stukje verderop in de straat staan veel grotere Platanen. Weer dermate hoog dat je niet bij de bladeren kan of kan zien of er vruchten aan hangen.

Tot slot de redenen waarom ze zoveel in steden aangeplant worden:

* ze kunnen goed tegen luchtverontreiniging.
* ze hebben weinig ruimte nodig voor het wortelstelsel.
* ze kunnen goed tegen snoeien wat ook efficient is ter bestrijding van een schimmelziekte die voorkomt op takken.
* ze hebben een dichte kroon wat voor veel schaduw zorgt.
* vanwege hun sierwaarde die em vooral in de bast van de stam zit, denk ik.

Ik zal ook nog eens een studie maken van de basten van de Gewone en de Westerse, wie weet verschillen die toch ook.

VRAAG / VERZOEK:
Als iemand weet of de Oosterse Plataan in Nederland voorkomt, laat het ons weten s.v.p.

GRAAG VIA "reacties" ONDERAAN HET BERICHT

VRUCHTEN PLATAAN BOMEN


Hier in 's-Hertogenbosch staan langs veel straten grote danwel kleinere Plataan bomen. Bij mij in omliggende straten in de wijk ook. Hoe oud de bomen moeten zijn voordat ze vruchtdragend zijn weet ik niet. Er zijn diverse soorten waaronder de Westerse en Oosterse en dan ook nog een ras dat daar een kruising (cultivar) van is en die Gewone Plataan heet. Op de verschillen tussen de twee soorten en bastardras kom ik later nog terug.

De bomen die hier langs straten staan hebben een heel hoge stam en daardoor kan ik niet bij de bladeren. Van die bladeren kan je afleiden om welk soort het gaat, dat lukt dus helaas niet. Ook vruchten zie ik niet hangen, en zeker al niet op de grond liggen want die blijven in de winter gewoon aan de boom hangen en vallen pas in het voorjaar af.

Op woensdag 29 augustus zag ik echter aan de Graafsebaan in Rosmalen (een deelgemeente van 's-Hertogenbosch) een grote Plataan staan vlakbij een groot landhuis, waarvan de takken veel lager hingen dan die van de bomen bij mij in de wijk. Ik ben vergeten om een blad te plukken, maar er hingen nog niet rijpe vruchten aan, zie bovenstaande foto. Ik had ze nog nooit gezien en wist dus ook niet dat het een soort bolsters zijn die een beetje op Kastanje bolsters lijken. Officieel heten ze dopvruchten i.p.v. bolsters. Wat er in zit blijft nu nog een raadsel, want ik wil ik ze niet geforceerd openbreken. Laat ze maar net als in de natuur rijpen tot het voorjaar. Maar misschien heb ik ze te vroeg geplukt; er was flink wat kracht voor nodig om ze van de boom te trekken. Wie weet dus komend voorjaar een foto van de rijpe vrucht.

KASTANJES: HERINNERINGEN

MIJN BOOM

Zoals ik een poosje geleden al aankondigde bij deze een bericht uit mijn herinnering over natuur en eigen tuin vroeger, en daarin speelt de Paardenkastanje een centrale rol. Als zoon van een vader die vroegere landarbeider en later hoofd van de plantsoenendienst was van een gemeente op het meest noordelijke eiland van Zeeland (Schouwen Duiveland) zaaiden mijn vader en ik als peuter of kleuter een kastanje en vader vertelde dat dat "mijn boom" zou worden. Hoe oud ik precies was weet ik niet meer, 3, 4 of 5, iets dergelijk (ergens tussen 1961 en 63 dus). Wel dat het linksachter in de tuin was en vlakbij een vroeger varkenshok. In vroeger tijden kochten plattelandsmensen daar in het vroege voorjaar een big en mesten die vet en die werd dan later geslacht voor eigen consumptie, maar dat is van voor mijn tijd. Het ouwe hok werd zogenaamd mijn hut en er zat maar een klein raampje in, het stonk er enorm en er zaten heel veel spinnen en een rat had ik er ook wel eens gezien. Ik kwam er zelden binnen en vriendjes moesten er ook niks van hebben. Desondanks werd het hok pas later afgebroken. Dat was voor de aanleg van riolering in het dorp. Voorheen had iedereen een sceptic tank die om de paar jaar werd leeggepompt. Voor de aanleg van die riolering werd evenwijdig aan de achtergevels van de huizen een brede gleuf gegraven en daardoor moest de tuinen kaal / leeg gemaakt worden en bomen moesten weg, dus ook "mijn boom". Hoe oud ik toen was weet ik wederom niet meer, ik denk ergens tussen de 7 en 10 (periode 1965 - 1968). De kastanjeboom die toen al een aardig boompje was werd toen verplant naar een plek rechts voorin de tuin, pal achter de schuur en achteraf veel te dicht bij het hekwerk van de erfscheiding met de buren.

EIGEN TUIN

Bijkomstigheid van de verplanting was dat ik in een vierkant stuk grond van ongeveer 5 x 5 meter er een eigen stuk tuin bij kreeg waar ik kruiden verbouwde maar ook wilde planten. Voorwaarde die pa stelde was dat ik het onkruid binnen de perken hield, dus niet op zijn deel van de tuin oversloeg en dat mijn deel ook niet te wild werd. Als wilde planten had ik soorten als Hondsdraf, Vijfvingerkruid, Bosaardbei, Sint Janskruid, Watermunt en mijn favoriete en niet bepaald algemene plant Agrimonie. In die tijd heb ik een uitgebreide zelfstudie gedaan naar keuken- en medicinale kruiden, maar ook kruiden die geschikt waren om thee van te trekken. Bij dat laatste was Watermunt een favoriet van me, die vond ik lekkerder dan Pepermunt en Kruizemunt. Ik droogde de kruiden ook op professionele wijze (een verhaal apart, mocht iemand nieuwsgierig zijn dan schrijf ik dat op verzoek ook nog wel eens op) zodat ze een jaar lang bruikbaar bleven.

Na de verplanting sloeg de Paardenkastanje boom goed aan en groeide als kool :) Hij toornde al snel boven het dak van de schuur uit en verder, en zo rond mijn 16e of 17e (1974 / 1975) droeg ie de eerste kastanjes. Zoals ik al eerder schreef zijn het snelle groeiers en dus is het ook erg zacht / slap hout, vergelijkbaar met het hout van Wilgen en Populieren (= Abeelen). In de tijd dat de boom behoorlijk groot werd begon de buurman met de tuin ernaast te protesteren tegen mijn vader want de boom wierp inderdaad een schaduw in de tuin van de buren maar ze hadden daar toch geen behoefte om speciale zonmimmende planten of groenten te verbouwen, dus werd het protest weggewimpeld. De boom stond op ongeveer een meter van de erfscheiding en dat is volgens de wetten van kadaster verboden; bomen moeten op minstens twee meter van de scheiding staan. De boom heeft nog jaren op die plek gestaan en kastanjes gedragen. Toen ik naar 's-Hertogenbosch was verhuisd was en ik weer een keer thuis kwam bleek mijn pa toch onder de druk van de buurman bezweken en had de boom omgezaagd dan wel gerooid (dwz. ook de wortels verwijderd). Welk van die twee weet ik niet meer, alleen dat ie het van de bast ontdane onderste deel van de stam had bewaard als een soort hakblok annex zit-object. Ik nam het mijn vader behoorlijk kwalijk want ik beschouwde het echt als "mijn boom" en dacht als een soort heidens bijgeloof dat het lot van de boom verbonden was met mijn eigen lot.

VAKANTIEWERK

Nog een bewijs dat Kastanjes erg gemakkelijk kiemen trof ik aan op een biologische boomkwekerij in het dorp waar ik gedurende diverse zomers minstens een maandlang vakantiewerk deed. Doordat de kwekerij biologische was bestond het werk vooral uit onkruid wieden want er groeiden een aantal sterk woekerende planten die kleine boompjes konden verstikken. Een ander deel van het werk was het vastbinden van boompjes aan bamboe stokken wat met raffia gedaan werd. Veel boomsoorten en heesters werden klein gekocht bij een andere kweker en alleen groot gebracht. Slechts weinig boomsoorten werden zelf gezaaid, een daarvan was de Paardenkastanje, waarvan ik het waarom niet begreep. De Kastanjes werden gewoon met een kruiwagen in een houten bak op de grond gekiept, echt in lagen boven op elkaar en zelfs zonder ze te bedekken met grond en verdomd ze kiemden nog ook. Zodra er een flinke kiem aan was gekomen werden ze uitgeplant, werk dat de vakantiewerker helaas niet mochten doen. Ik noemde al dat ik het waarom niet begreep want iedereen kan een Kastanje met resultaat zaaien. Achteraf was het misschien een speciaal ras waar ik pas recentelijk over gelezen heb, n.l. een ras dat geen Kastanjes draagt en dat daarvoor speciaal gekweekt is met de bedoeling om ze op plekken aan te planten waar auto's geparkeerd staan. Als Kastanjes uit de boom vallen op een dak of moterkap van een auto kunnen ze n.l. flinke deuken veroorzaken.

GERIJPTE KASTANJE


Hierbij een foto van dezelfde kastanjebolster als eerder maar nu opengebarsten en van ongeveer een week later. Ook als ze binnen liggen met weinig daglicht rijpen ze en barst de bolster open. De bolster doet er (althans binnen) toch wel een tijdje over voordat bolster en eigenlijke kastanje van elkaar losgeraken. Buiten in zonlicht gaat dat vast sneller. Hoe ze er dan uitzien is neem ik aan bij iedereen bekend.

VOLKSTUINEN IN DE HEINIS

Qua plantensoorten vond ik het in het gebied gelegen grote volkstuinen complex veel interessanter planten. Natuurlijk een terrein met een hek er omheen, dat na zonsondergang afgesloten wordt en tot mijn verbazing was er zelfs een soort cafe / kantine achtig iets met terras voor mooi weer en aan het logo te zien zelfs gesponsord door een bekend biermerk (3 x raden welk merk :) ! Nergens staat een bordje "verboden toegang" voor niet leden, of non tuinders ofzo en toch krijg je het gevoel dat je een bepaald territorium binnendringt. Uit respect had ik dat nog nooit eerder gedurfd, maar ditmaal trok ik de stoute schoenen aan en ben ik met een vriend op mijn aftandse mountainbike door alle onverharde hobbelige paadjes gefietst en werkelijk mijn ogen uitgekeken. Als ik in mijn eentje was geweest had ik er wel de gehele dag te voet kunnen rondstruinen. Op een gegeven moment kwam er wel een man naar ons toe die de indruk wekte een soort beheerder te zijn. Hij vertelde ons dat het eigenlijk toch geen openbaar terrein was en hij informeerde naar onze intenties en na duidelijk te hebben gemaakt dat we louter plantjes kwamen kijken en geen intenties tot stelen te hebben was het okay en liep ie terug in de richting waar ie vandaan kwam. Dat stelen van gewassen en ook vandalisme schijnt in sommige volkstuinen voor te komen. Hij was de enige man die we in de tuin hebben gezien behalve een aantal mannen die bier zaten te drinken op het terras bij de ingang. Zoals op veel volkstuinen staan naast broeikassen ook kleine huisjes, erg leuk, eigenlijk een soort buiten- / vakantiehuisjes van mensen die geen geld hebben voor een echt tweede huis.

NATUURGEBIED DE HEINIS

Al in het eerdere bericht over de eikels noemde ik natuurgebied De Heinis in het noorden van Den Bosch. Het gebied ligt ingesloten tussen de woonwijken De Haren, De Reit, De Slagen en De Herven en de industrieterreinen De Herven, het Tradepark en het kantorenpark Soetelieve Noord. Het gebied is zeer "langwerpig" in de West-Oost richting en in diezelfde richting wordt ie doorkruisd door een slingerende dijk die vroeger doorliep tot in Rosmalen. In de 80er jaren is dat stuk er van afgekapt vanwege een snel- / randweg achtig iets en industrie. Er staan nog wel wat oude boerderijen die niet meer als dusdanig functioneren en nog wat huizen.

De gebiedjes naast de dijk zijn stukjes bos, weilanden (waar oa. koeien lopen) en voornamelijken plassen water die Wielen genoemd worden. Dat zijn restanten van vroegere dijkdoorbraken. De eigenaar van het gebied is het Brabants Landschap. Echt goede websites erover heb ik nog niet kunnen vinden. Op de hieronder vermeldde websites is wel het 1 en ander te lezen, maar dingen kunnen zien vind ik altijd veel interessanter en leuker. Er wordt beweer dat de flora en fauna er zeer divers is maar na uren rondstruinen heb ik er toch maar weinig echt opmerkelijks aangetroffen. Zo ongeveer datgene wat je kan verwachten is een drassig gebied. Opvallend vond ik wel een lange berm waar heel veel bloeiende Balsemien groeide (welke soort weet ik nog niet, daar kom ik ook op terug).

www.brabantslandschap.nl/natuurgebieden/midden/de-heinis.html
www.bastion-oranje.nl/28.htm

EIKENBOMEN & EIKELS


De herfst breekt dit jaar al behoorlijk vroeg aan, ik plaatste al eerder een bericht en foto over Paardenkastanjes en de Kastanjes zelf.

Deze eikels heb ik gevonden op zondag 26 augustus in natuurgebied De Heinis in het noorden van Den Bosch. (Er volgt nog een apart bericht over het gebied.)

De foto is door mezelf gemaakt, ditmaal met flitslicht en dat is een bewuste keuze. Daaroor krijgen de eikels die van nature glans hebben ook op de foto glans. Bij fotograferen zonder flitslicht valt die glans weg, vandaar.

Op een stukje van de dijk in De Heinis staan Eikenbomen (de in Nederland inheemse Zomereik, Latijns-wetenschappelijke naam Quercus Robur) en dat verbaasde me enigzinds. Het zijn ook geen grote eikenbomen (je ziet ze ook langs de dijk van het Drongelens kanaal), niet zoals je ze soms ziet langs lanen op bijv. landgoederen en wegen en soms oude snelwegen (de vroegere snelweg tussen 's-Hertogenbosch en Tilburg is (was ?) daar een mooi voorbeeld van. Plekken in Den Bosch waar dergelijke grote Eikenbomen staan ken ik uit mijn blote hoofd niet, ook geen solitaire exemplaren in parken ofzo.Vaak zie je in natuurgebieden onder Eikenbomen dat de eikels kiemen en kleine boompjes worden. Ook ze zelf poten / zaaien levert boompjes op, ze kiemen gemakkelijk maar het zijn wel trage groeiers, voordat ze volwassen zijn (lees zelf eikels produceren) kan decennia voorbij gaan. In het algemeenheid geldt dat bomen die traag groeien hard hout produceren, en andersom. Vandaar dus dat het feit dat hardhout dat in tropische oerwouden gekapt wordt ook zo bedreigend is, die bomen zijn ook trage groeiers. Paardenkastanjes daarentegen zijn snelle groeiers (waarover ook later mee).

HERVATTING BLOG

De reden dat er sinds het vorige bericht niks meer op de blog verschenen is omdat mijn enige online computer (een laptop) in reparatie is. Ik heb sinds enkele uren een tijdelijke doch oude en trage computer die online kan maar echter niet over USB beschikt. Daardoor kan ik gemaakte foto's en berichten nog niet uploaden. Ik heb al flink wat foto's en berichten klaar staan en hoop die dit weekend ergens over te kunnen zetten en plaatsen.

LIEVEHEERSBEESTJE 2


Nog een exotische Lieveheersbeestje. Het aantal stippen op de rug is onduidelijk maar opvallend zijn de witte vlekken aan de kop (de ogen ?).

LIEVEHEERSBEESTJE 1


In een eerder bericht (18 juli) over de fauna in mijn tuin schreef ik in een anecdote over een zwoele zomeravond in begin juni (was achteraf denk ik eind mei) dat ik met een vriend in de tuin zat en we belaagd werden door allerei soorten Lieveheersbeestjes. Dat was alleen op die ene avond en de dag erop nog een paar en daarna heb ik er geen enkele meer gezien.

Ik heb toendertijd zelf niet eens geprobeerd er foto's van te maken omdat mijn cameraatje dat niet aan zou kunnen. Die vriend die een betere camera heeft had dat wel gedaan. Ik was dat alweer vergeten maar tijdens een bezoekje aan hem kreeg ik ze onder ogen en toestemming voor gebruik op deze blog. Ik plaats de 2 foto's in 2 berichten. Beide Lieveheersbeestjes zijn "exoten", d.w.z.van origine niet inheems.

Iedereen kent wel de gewone Lieveheersbeestjes; rood met zwarte stippen en zwarte met rode stippen. De laatste jaren duiken er steeds meer, vaak uit Azie afkomstige soorten op. Veelal zijn het net als de inheemse rovers die o.a. luizen eten maar er is minstens 1 uitheems soort dat inheemse soorten Lieveheersbeestjes eet. Helaas is op geen van beide foto's te zien hoeveel stippen deze 2 soorten hebben. Die op de foto bij dit bericht zou er een kunnen zijn met 14, 15 of 16 stippen. Bij de andere foto is het helemaal gokken, dus soortnamen durf ik niet te noemen. Op www.stippen.nl staan veel soorten omschreven.

Deze en de andere foto zijn dus van die vriend die al eerder op berichten in de blog reactie schreef onder het initiaal "J".

ZIJN HET WEL STOOFPEREN ?

De peren die ik gisteren geplukt had had ik vandaag (met enige trots) cadeau gedaan aan mensen die wel van het oudhollandse gerecht van gestoofde stoofperen houden en meteen werd gezegd dat ze er als erg mooie, grote en gezonde peren uitzagen. In afgelopen jaren heb ik wel vaker wat van de peren weggegeven en steeds beweert dat het stoofperen waren maar ze nooit zelf gegeten (ik ben zelf geen echte perenliefhebber, ongeacht stoof- danwel handperen). Bij eerdere keren dat ik ze weggaf heb ik nooit commentaar gehad, maar vanmiddag dus wel (en terecht !). Ze werden meteen geschild en van klokhuis ontdaan en er werd me een kwart peer aangeboden om te proeven en er werd bijgezegd: "dit zijn echt geen stoofperen hoor, dit zijn overheerlijke gewone peren van een ouwerwets ras". Ikke proeven en verdomd het is nog waar ook ! Beetje blamage wel voor mij omdat ik altijd beweerd het dat het stoofperen waren en als kind lustte ik geen gestoofde stoofperen maar de rauwe stoofperen lustte ik des te beter. Waarschijnlijk heb ik dus in afgelopen jaren de peren geplukt en wel eens oppervlakkig geproefd lang voordat ze rijp waren en dan zijn ze nog keihard en nog niet echt zoet en daardoor voor stoofperen aangezien.

DE STOOFPEREN ZIJN RIJP


Ik was al een paar dagen niet meer achter in mijn tuin geweest en zag zojuist (in de vooravond) dat er al volop peren van de boom zijn gevallen. Als ze gevallen zijn kan je ze wel vergeten want dan beginnen ze binnen de kortste keren te rotten, vaak als gevolg van beschadigingen bij de val op de grond. Of vogels gaan er aan pikken (al zie ik dat nooit want die plek is vanuit de keuken amper te zien). Ook is de begroeiing rondom de boom dermate weelderig dat je de planten opzij moet duwen wil je de afgevallen peren zien liggen.

Op bovenstaande dubbele foto is te zien hoe ze er dan bij liggen: [links] pas afgevallen & [rechts] eentje die er al 1 of 2 dagen ligt en al begint te rotten omdat ie op een op de grond liggende tak is gevallen. NB. op de foto zie je ook wat bladeren van de begroeiing er om heen. Vagelijk de Grote Brandnetel, de grootste bladeren zijn die van de Valse Wingerd die alweer een poging had gedaan in de stam en takken van de boom te klimmen. Op de linkerfoto met de donkergroene kleine blaadjes de Maagdenpalm en op de rechterfoto de kleine blaadjes van een vetplantje van het geslacht Saxifraga.

Het rijpingproces van de peren is ineens wel heel snel gegaan want een week geleden voelde ik nog aan de peren of ze als losjes kwamen te zitten en dat was toen nog niet het geval. Als je ze beet pakt voel je het meteen, je hoeft er niet eens aan te trekken, ze laten dan meteen los. Voor hetzelfde geld zouden ze enkele uren of een dag later op de grond vallen, en zoals gezegd ben je dan te laat. Ik heb er zojuist 6 geplukt en ze zijn best groot en qua gewicht varieeren ze van 200 - 300 gram. Het vervelende is dat er nog veel meer aanhangen die al rijp zijn maar waar je vanaf de grond niet bij kunt. In de komende dagen zal ik er eens een keukentrapje bij plaatsen en dan kan de echte oogst en het uitdelen beginnen :)

Tot slot nog een weetje over dit stoofperen ras (de Gieser Wildeman), ze kunnen zichzelf bevruchten / bestuiven, vandaar misschien het succes van dit ras ?

DIT PLEKJE IS GERESERVEERD

VOOR DE 4E FOTO VAN DE PAD

De padden in Schagen laten zich al een week niet zien of laten zich in ieder geval niet vangen. We willen graag nog een 4e foto plaatsen om de kleur ogen te tonen en er nog een laatste keer over schrijven. Ook wil ik er een blokje van 4 aaneengesloten berichten van maken dus hierbij is er alvast een plekkje gereserveerd.

3E FOTO VAN DE PAD: DE BUIK


Zoals door An al aangekondigd hier een foto van een pad uit Schagen, ze schreef er ook over:

"Ben net even naar buiten gelopen om te kijken of ik nog een padje kon bespeuren, en jawel, ik hoefde alleen maar de groene klikobak weg te rollen en daar zat er al eentje. Hij zat aardig te wurmen om van me af te komen, ging natuurlijk niet even netjes op z’n rug liggen voor een goeie foto. Ze zijn niet zo schuw dat ze meteen wegspringen als ze een mens zien en je kan ze makkelijk pakken, maar te lang in handen vond ook deze niet zo leuk, want ook deze vond het nodig om te plassen…maar goed, je moet er wat voor over hebben en je ziet toch wel aardig hoe het buikje van het beestje is."

Ik begin toch te vermoeden dat er steeds meer in de richting wijst dat we hier te maken hebben met de Gewone Pad (Bufo bufo) alhoewel het me een raadsel blijft waarom ze zo gitwart zijn. Is er dan toch sprake van een Chameleon-achtig kleur effect ? Ik kan er online niks over vinden. Ook op de diverse websites over amfibieen etc. kan ik slechts belabberde foto's vinden. Er zijn in Nederland intussen maar 6 paddensoorten bekend, en 3 daarvan zijn het zeker niet, nl. de Groene Pad, Gele Vuurbuikpad en de Rugstreeppad.

2E FOTO VAN DEZELFDE PAD

Ik krijg het nog steeds niet voor elkaar 2 foto's in 1 bericht te plaatsen (ik zal wel iets verkeerd doen) dus hier nog een tweede foto waarop de rudimentaire staart nog beter te zien is.

WELK PADDENSOORT IS DIT ?

Dit is een van de vele padden uit de tuin in Schagen. Een nog net geen volwassen exemplaar wat goed te zien is aan het rudimentaire bobbeltje aan zijn achterzijde, een overbijfsel van het "kikkervisje" stadium oftewel de staart die ze in dat stadium hadden.

Padden leggen, net als kikkers, hun eitjes in water en van eierdril tot aan volwassen dieren doorgaan ze een soortgelijke metamorfose.

Waar we nog niet achter zijn is het soort pad. Gezien de doffe en erg zwarte kleur is dat voor ons nog een mysterie. Het is geen Chameleon achtige verkleuring als gevolg van een angst reactie omdat ie op de hand werd genomen. Alle padden in die tuin in Schagen hebben dezelfde kleur. Het lijkt mij persoonlijke geen Gewone Pad (Bufo bufo) en er zijn wel enkele zwartachtige Paddensoorten in Nederland, maar die komen alleen in Limburg voor en zijn bovendien erg zeldzaam. Determinatie is nog moeilijk omdat deze foto's de buik van de pad niet tonen. Kleur en tekeningen van de buik helpt zeker bij het bepalen van de soort. Zodra er weer een "gevangen" wordt plaatst deze blog er een foto van. Deze en volgende foto's van de padden uiteraard van de persoon uit Schagen.

Wie weet helpt ook een beschrijving van de biotoop ?

Hierover schreef mijn nicht:

"De padden zitten altijd in donkere hoekjes, achter een heleboel opgeslagen rotzooi, niet onder struiken of zo dus, maar manden, gaas, ballen, zakken, een kist, potten enz. Dat staat dan weer onder een afdakje."

VRAAG / VERZOEK:
Als iemand weet welk paddensoort dit is, of er meer over kan vertellen, laat het ons weten s.v.p.

GRAAG VIA "reacties" ONDERAAN HET BERICHT

UITBREIDING VAN DE BLOG

Al eerder heb ik de blog qua onderwerp verbreed. Van eigen achtertuin naar alle zelf geobserveerde dingen die met de natuur in mijn eigen omgeving te maken hebben.

Nu een dubbele verbreding bestaande uit:

- Mijn eigen kennis en herinnering qua natuur is ook "mijn directe omgeving" dus in de toekomst ga ik ook over dingen van andere plekken in Nederand en andere tijden schrijven, zonder daarbij in nostalgie en sentimentiteit te vervallen.

- Door het erg specifieke karakter van de blog kwamen er ook weinig reacties en ik kreeg van een aantal bekenden wel emails en foto's van eigen observaties van die personen die eigenlijk erg mooie aanvullingen op de blog zouden zijn. Vandaar ik dat ik in de toekomst ook van een van deze personen foto's en teksten ga plaatsen. Het gaat hierbij om mijn nicht uit Schagen, Noord-Holland met een tuin ter grootte van mijn eigen tuin en gelegen achter een 18 jaar oud rijtjeshuis. Bovendien heeft deze persoon meer met fauna en ik meer met flora. Een mooie "complementaire" aanvulling dus.

Wie beweerde ook alweer dat blogs altijd egocentrische solo-projecten van weirdo's zijn ?

Ik blijf gewoon zelf beheerder van deze blog, schrijf ook het meerendeel van de teksten en maak ook de foto's zelf. Indien het in de toekomst gaat om teksten en foto's van de nicht uit Schagen zal ik dat er expliciet bij vermelden.

PAARDENKASTANJE

MEER MINEERDERS MELDINGEN

& KASTANJES


Eigen foto van een Kastanjebolster van een boom aan de Mayweg.

Ik heb nu ook mineerder aantastingen gezien op de bomen op het gazon langs de Oliemolensingel (Oostzijde) en op de hele rij bomen langs de Mayweg (beide in 's-Hertogenbosch). Bij de bomen aan de Mayweg zag ik dat er al bijna "rijpe" Kastanjebolsters aan hangen en zelfs dat er een behoorlijk aantal bolsters van de bomen afgevallen waren en open gebarsten op de grond lagen.

Veel te vroeg (medio augustus) volgens mij.

MINEEDERSMOT OP

PAARDENKASTANJE

Bovenstaand blad heb ik geplukt aan de Van der Weeghensingel in
's-Hertogenbosch en gefotografeerd op mijn stoep.

Op 28 juli al noemde J. in een REACTIE de Mineerdersmot op Paardenkastanje bomen door heel Nederland. Net rond die tijd had ik besloten de "breedte" van mijn blog te verwijden.

Vraag bleef tot hoever, en waar ik hier dicht in de buurt grote Paardenkastanje bomen kon vinden. Er staan er veel aan de Mayweg maar ook aan de Van der Weeghensingel langs het riviertje de Aa, bij het Kruithuis. Daar was ik zoeven en de bomen zien er an sich van veraf allemaal goed uit. Geen dode bladeren of zelfs takken. Bij nadere beschouwing, lees: van dichterbij bekeken zie je idd. toch dat veel bladeren door Mineerders aangetast zijn. Ik lees dat de bomen er na enkele jaren nog steeds niet echt heel erg van lijden c.q. nog niet van doodgaan, maar wel ontvankelijker worden voor ziektes.

Het beest komt van origine niet eens uit Europa maar uit Azie en Noord Amerika. Pas in 1984 dook ie voor het eerst op in Macedonie en in Nederland pas in 1999. De opwarming van het klimaat noemen is haast een dooddoener maar het zal er ongetwijfeld toch wel mee te maken hebben.

Meer info is te vinden op: www.bladmineerders.nl/minersf/lepidopteramin/cameraria/ohridella/ohridella.htm
en
http://library.wur.nl/artik/vnbl/1217980.pdf
(alleen zijn de foto's daar helaas zwart-wit).

VRAAG / VERZOEK:
Voor meldingen over andere Paardenkastanje bomen in
's-Hertogenbosch die zijn aangetast.

GRAAG VIA "reacties" ONDERAAN HET BERICHT

HETZE TEGEN INHEEMSE PLANT

De laatste tijd is er in kranten enzo veel te doen over het inheemse Sint Jacobskruiskruid. Het blijkt n.l. behoorlijk giftig en dat wist ik ook niet. De plant rukt massaal op, dat was me in bermen en graslandjes hier in de stad ook al opgevallen. Als ie gegeten wordt door bijv. paarden en pony's kan ie dodelijk zijn, er zijn al veel gevallen bekend. Het begint zelfs al een politieke kwestie te worden, divers politieke partijen willen em bestrijden (tot "gif" spuiten toe). Op een van de vele websites hierover las ik dat de plant tot 14 jaar geleden zeldzaam was in Nederland. Complete bullshit want ik ken em al 35 jaar en zeer zeker niet als zeldzame plant. Veel leken verwarren de plant met Boerenwormkruid (ook licht giftig trouwens, werd vroeger gebruikt als worm-afdrijf-middel, vandaar ook de naam) maar dat vind ik nogal vreemd, want Boerenwormkruid heeft geen lintbloemen (zeer opvallend vind ik altijd) en Sint Jacobskruiskruid wel.

Tja, wat nu ? Wat is mijn mening hierover ? Bestrijden of niet ? Ook is er al jarenlang een agressieve campagne bezig door gemeentelijke plantsoenendiensten tegen de Reuzebereklauw, die prikt, maar die plant is niet inheems, maar intussen wel verwilderd.
Met een inheemse plant die al millennia lang in ons land groeit vind ik iets anders. Intussen vind iedereen de natuur geweldig zolang het maar lief en schattig is, zoals lieveheersbeestjes, jonge konijntjes enzo, maar oh wee als het in menselijk nadeel is (dus ook dat van onze huisdieren), dus als de pony of het paardje van onze puberdochter in gevaar is dan gaan we gewoon weer smerige chemische stoffen sproeien.
Klinkt allemaal nogal arrogant en betweterig en idd. en wie ben ik ? Ik zou zeggen: trek de planten uit de grond of maai het weiland daar waar de dieren grazen, maar laat de plant verder met rust, want het is best een fraaie plant.

Veel websites berichten er over, Google zelf ook maar wat.
Ik beperk me tot deze omdat die zelf ook diverse links bevat:
www.kruiskruid.nl

VERBREDING VAN DEZE BLOG

Er was op het bericht "Mineerders" ook een reactie die ging over de Mineerdersmot op de Paardekastanje die zowat door heel Europa een plaag begint te worden. Vind ik erg fascinerend en officieel zou ik er niet over kunnen schrijven omdat ik geen Paardekastanje in mijn achtertuin heb. Een jammere beperking en daar is maar 1 ding tegen te doen :) : De Blog qua bereik van het onderwerp verbreden. Dat was ik eigenlijk al eerder aan het overwegen want qua flora vinden er ook hier in de omliggende straten interessante dingen plaats.

Ik kom er dus op terug en dank voor de inspiratie. Nu eerst maar eens de "header" aanpassen !

MINEEDERS (vervolg)

Met de oproep met afbeelding van een aangetast blad van de Wilde Akelei erbij is dit eigenlijk al het derde bericht over Mineerders. Er zijn al een aantal reacties binnengekomen (zie "Reactie(s)" onderaan de apart berichten). Zo ben ik al heel wat te weten gekomen, het fenomeen ansich alleen al is erg fascinerend maar ook dermate complex dat er amper grip op te krijgen is en het duizelt me zowat voor ogen.

Als ik het goed begrijp uit de reacties zijn er 2 websites over Mineerders waarvan 1.) niet die van alle insceten behandeld en die andere: 2.) dat wel doet.
Toch vind ik 1.) voor een leek als mijzelve beter omdat die veel gebruikvriendelijker is wat betreft het relatie leggen tussen plant en de Mineerders en larven. Een tekortkoming vind ik weer dat er amper of geen afbeeldingen zijn van de diverse insecten die de eitjes leggen. 2.) Doet dat wel maar toont die foto's van de insekten in pop-up vensters waardoor er amper fatsoenlijk naar te linken valt.
Twee planten in mijn tuin hebben Mineerders: de Wilde Akelei en de Grote Brandnetel. Website 2.) geeft geen duidelijkheid over het soort Brandnetel.
Eerlijkgezegd reikt mijn interesse zich ook weer niet zover dat ik het allemaal precies hoef te weten. Ik ben al blij te weten hoe het in grote lijnen in elkaar steekt en een microscoop om de eitjes in de bladeren te gaan bekijken en determineren en dan ook nog het insect gaan vangen volgend voorjaar gaat me iets te ver. Geen prikkebeen gedoe in mijn tuin :) Niet dat ik er iets op tegen heb, maar mijn persoonlijke passie is het niet. En een Blog is immers iets persoonlijks. Ook blijven reacties over deze materie van harte welkom, zolang er maar enigzinds een relatie is met wat er in mijn tuin groeit.

Hierbij nogmaals de home pagina's van de 2 websites waar alles te vinden is voor wie meer details wilt weten:

1.) www.bladmineerders.nl
(algemeen maar niet compleet qua insectensoorten)
2.) http://www.mashut.nl/mshphp/mshframe.php?fnn=soorten
(als onderdeel over een natuurgebied in de Achterhoek)

MINEERDERS (insecten-larven)

Op 18 juli deed ik een oproep n.a.v. een scan van een blad van de Wilde Akelei met de vraag welk insect die bladeren aantast. Intussen is er een reactie binnen en ook offline heeft iemand me verteld dat ik het moet zoeken in een groep miniscule insekten die "Mineerders" worden genoemd. Ik had er echt nog nooit van mijn leven van gehoord, terwijl ik toch al 40 jaar geinteresseerd ben in de natuur dus waarschijnlijk toch weer een voorbeeld dat ik in veel mindere mate kennis heb van fauna dan van flora.

Er bestaan dus vele geslachten en soorten Mineerders. Vele 100en en wat ze doen is tunneltjes ("mijnen") graven in bladeren en heel soms ook vruchten waardoor er aan het eind van het proces een larve ontstaat als ik het goed begrijp. Wat er dan weer uit die larve komt weet ik niet. Of ze gerekend worden onder de parasieten weet ik ook niet ..... immers, het is geen veelvraterij, niet zoals luizen, rupsen of sprinkhanen die een plant in een mum van tijd kunnen kaalvreten en waardoor de plant sterft.

Planten lijden wel een beetje door Mineerders maar een echt heftige aantasting van de plant is het niet, de planten groeien gewoon door totdat ze in de herfst vanzelf afsterven.

Voor iedere inheemse soort (of geslacht) plant bestaat wel een specifiek soort Mineerder. In mijn tuin zijn er 2 planten met Mineerders, n.l. de Grote Brandnetel (Urtica Dioica) en de Wilde Akelei (Aquilegia Vulgaris). Ik dacht eerst dat beiden aangetast waren door hetzelfde insect maar begin toch te vermoeden dat het 2 verschillende Mineerders zijn te weten:

- Op de Wilde Akelei:
www.bladmineerders.nl/minersf/dipteramin/phytomyza/aquilegiae/aquilegiae.htm

- Op de Grote Brandnetel:
www.bladmineerders.nl/minersf/dipteramin/agromyza/pseudoreptans/pseudoreptans.htm

Wat betreft die op de Akelei ben ik vrij zeker van, over die van de Brandnetel nog niet 100 %. Ik ben immers ook geen bioloog. Ook is het zo dat ieder antwoord op een vraag voor mij altijd weer nieuwe vragen oproept en zo blijf je bezig (in positieve zin wel te verstaan).
Ook valt me op dat veel van de Mineerder soorten pas in de 2e helft van de 20e eeuw wetenschappelijk in kaart zijn gebracht. Dat verklaart ook het 3e woord achter de Latijnse wetenschappelijke naam (het 1e is het geslacht, de 2e is de soort). Het 3e woord is de naam van de wetenschapper die een soort ontdekt en omschrijft. Je komt zelden dat 3e woord (naam) tegen want heeeeeeel veel soorten zijn in kaart gebracht door twee wetenschappers:

- de 18e eeuwse Zweedse wetenschapper Linnaeus
http://nl.wikipedia.org/wiki/Carolus_Linnaeus

- de 19e eeuwse Franse wetenschapper Lamarck
http://nl.wikipedia.org/wiki/Jean-Baptiste_de_Lamarck

In sommige oude wetenschappelijke boeken zie je achter de soort naam nog wel eens (L.) staan en dan wordt Linnaeus bedoelt maar tegenwoordig wordt dat vrijwel altijd weggelaten. Ook voor Lamarck bestaat zo'n afkorting (die ik ben vergeten en online ook niet kan vinden).
Alleen bij veel later ontdekte planten- en diersoorten zie je nog wel eens als derde woord een naam staan.

Linnaeus en Lamarck hebben ook de grondslag gelegd voor de nomenclatuur en de taxonomie, ook verdomd interessante materie (voor een freak als ik) maar voor de meeste mensen die gewoon plantjes en beestjes leuk en mooi vinden ongetwijfeld veel te gortdroge materie (wie weet kom ik er later nog eens op terug (?)).

Tot slot nog een aardig weetje: Lamarck was zooloog en botanicus maar was de eerste in de geschiedenis die het woord "biologie" gebruikte. Toen ikzelf nog op de lagere school zat (in de 60ies) heette het vak ook nog "natuurlijke historie" :)

SLAKJE


In het eerdere bericht over fauna in de tuin had ik melding gemaakt van kleine slakjes. Na het flinke onweer van vandaag en de zeer hoge luchtvochtigheid daarna doken de slakjes in de vroege avond weer op. Op nog levend vers snoeihout, maar het was lastig em daar ter plekke te fotograferen en dus heb ik het slakje inclusief een stukje snoeihout in huis gehaald om em zonder flitslicht te fotograferen maar hij is zo inderdaad traag als een slak, want ie wilde eerst lange tijd niet uit het huisje komen / uit de schulp kruipen. Daarna gaf ie er de voorkeur aan over karton te kruipen i.p.v. over het snoeihout. De foto is overigens een macro opname. Dus ik heb er de afmeting maar bij getekend. (Wat ik vanaf nu ga doen bij alle close-up opnames waarbij dat relevant is, dus ook afmetingen van bladeren enzo.)

FLORA INVENTARIS UPDATED

De flora inventaris is zojuist bijgewerkt. Zie bericht van 17 juli.

(Je kunt n.l. oudere berichten editten !)