WEGDISTEL # 6: ZAADBOL # 2

Omdat ik maar geen genoeg kan krijgen van Distels en met name het Wegdistel soort hier nog een foto van zo'n zaadbol.

Een foto waarbij je de stengel van de plant horizontaal ziet, dat komt omdat het een foto is van een exemplaar dat was NEERGEMAAID :(

De foto geeft geen inhoudelijke botanische meerwaarde voor deze blog, maar ik vond de foto toch wel goed genoeg om er voor nu even over te dromen in schoonheid :)

WEGDISTEL # 5: ZAADBOL # 1

(of hoe die dingen ook heten)


Redactionele inleiding:

Ik heb vandaag een nogal drukke dag gehad met van alles en nog wat, teveel om op te noemen maar 1 ding was het schrijven op diverse andere blogs.

Ik heb zeer zeker niet de gehele dag binnen gezeten, want de lagere temperaturen en een fris windje lokken een mens zowieso wel naar buiten.

In combinatie met wat praktische fietsritjes ook nog "detours" gemaakt naar plekken waar ik planten wilde fotograferen, o.a. hopend om nog ergens exemplaren van Kompassla te vinden die nog wel in vollop bloei zouden staan maar helaas, ook die waren al uitgebloeid.

Desondanks erg fraaie exemplaren en ook flink qua hoogte, zeker 1 meter hoog en ik had ze graag op de gevoelige plaat vastgelegd maar door een flink briesje waaiden ze nogal heen en weer en kon er daardoor (in combinatie met de hoeveelheid licht) geen scherpe foto's van maken.

Ik kwam nog wel meer planten tegen die ik wilde fotograferen maar ook die stonden nogal heen en weer te zwieperen. Het is ook altijd iets in Nederland :) Te koud, te warm, teveel regen of teveel wind, etc. ;)

Botanisch deel van het bericht behorend bij de foto:

Tijdens die praktische fietsroute kwam ik over de Citadellaan en wilde dus ook nog even kijken op de ruigte bij het ouwe Kruithuis. Een vriend (you know who you are :)) had me eerder (off blog) al gemeld dat een deel van dat ruwe terrein gemaaid was maar dat het deel waar de grote Wegdistels gespaard was. Daar wilde ik dus ook even kijken en zag dat er intussen WEL gemaaid was maar door de beperkte ruimte voor zo'n maaimachine slechts in een paar "baantjes" (de breedte van zo'n contraptie :)) en de meeste exemplaren van de Wegdistels waren "de dans ontsprongen", op 1 exemplaar na.

Dit plantensoort is vrij stug en taai en laat zich niet zo snel heen en weer waauen, vandaar dat ik er toch nog een vrij goede foto kan maken van de uitgebloeide bloemen, c.q. zaadbollen.

Sinds het vorige bericht over de Wegdistel had ik ook het voornemen de zaadbollen te plukken met het plan em in mijn tuin te zaaien maar dat plukken valt vies tegen, want het is beslist geen wezen dat je zomaar zonder dikke handschoenen te lijf wilt gaan :)

Vandaar dat ik me nu beperk tot bovenstaande foto.

REDACTIONEEL # 2:

NIEUWE HEADER

Ik heb vandaag weer eens een nieuwe header gemaakt.

Plots verschijnen er weer lijntjes rondom heen maar of jullie die ook zo zien displayen zoals ikzelf in mijn resolutie van 1024 x 768 vraag ik me af ?

REDACTIONEEL # 1:

BIJDRAGES ELDERS

In het vorige weekend, dat van 26 en 27 juli was ik dus op pad met nicht An uit Schagen en toen heb ik flink was foto's gemaakt waar ik nu doorheen ben.

Tijdens het uitstapje van 26 juli zijn we ook bij de Kamelen boerderij geweest in de buurt van de Moerputten. Die boerderij behoort qua gemeente grenzen bij Cromvoirt.

Ikzelf heb daar zelf geen foto's gemaakt omdat ik het qua onderwerp niet op mijn blog vond passen.

An heeft er wel foto's gemaakt en zelfs gefilmd, en zoals ik al eerder meldde heeft An nu een eigen blog, zie:
http://jannavz.web-log.nl/
Bij het 2e bericht met een filmpje erbij van een groep Kamelen (Dromedarissen) heb ik ook een commentaar geschreven.

Van het uitstapje van 27 juli naar Nederhemert Zuid had ik o.a. een aantal foto's geplaatst van een aantal boomsoorten waaronder ook 3 exemplaren van Mammoetbomen. Bij die 3 berichten verwees ik door naar een Belgische website die een goed overzicht geeft van alle grote exemplaren in de Benelux van die boomsoort en bij vrijwel alle exemplaren staan foto's.

Behalve dus bij 1 exemplaar op Nederhemert en aan die website heb ik de foto aangeboden die ook op deze blog staat. Die foto staat nu ook aldaar online, zie:
http://users.telenet.be/sequoiadendron/nl/loc/139_kasteellaan.html

ONBEKENDE GRASSOORT


In afgelopen weken heb ik al geschreven dat allerlei Grassoorten en soorten die op Grassen lijken (maar dat niet echt zijn) me steeds meer beginnen te fascineren vanwege hun schoonheid en eenvoud.

Maar Grassoorten is ingewikkelde materie en ik geraakte haast overmoedig omdat ik intussen een aantal boeken heb met goede afbeeldingen (foto's en aquarellen) van allerlei Grassoorten, maar toch kom ik er niet goed uit welk soort dit dan zou kunnen zijn.

Toch zegt iets me dat het een vrij algemeen soort is. In ieder geval heb ik deze in deze contreien veel vaker gezien.

De foto is overigens gemaakt in de berm van het hoger gelegen deel van het zogeheten zuidelijke eiland van het Westerpark in 's-Hertogenbosch, en wel op vrijdagmiddag 1 augustus, net als de foto bij het vorige bericht.

Mochten er dus bezoekers op deze blog zijn die ook een interesse hebben in Grassoorten in Nederland en Belgie dan hoor ik het graag.

Eerdere berichten over Grassen & Cypergrassen op de blog:

Mattenbies # 1 (24 juli 2008)
Mattenbies # 2 (24 juli 2008)
Veenpluis (13 juli 2008)

DEENSE HOKJESPEUL ?

OF TOCH BONT KROONKRUID ?


Op 19 juli plaatste ik een bericht met foto van een mij tot dan toe onbekende plant die ik in (alweer :) het Westerpark vond en toen mijn vermoeden uitsprak dat het misschien de Deense Hokjespeul was.

Hier de originele berichten:
DEENSE HOKJESPEUL # 1
DEENSE HOKJESPEUL # 2

Op dat eerste bericht kreeg ik een aantal reacties waarbij men zich afvroeg of deze plant misschien niet toch
Bont kroonkruid zou kunnen zijn.
REACTIES DEENSE HOKJESPEUL # 1

Ik ben zeker geen alweter op botanisch gebied en wil al helemaal niet de betweter uithangen. En wie weet heb ik het qua plantensoort nog steeds helemaal mis maar met dit bericht en de foto wil ik alleen commentaar leveren op de bewering dat Bont kroonkruid al uitgebloeid zou zijn in het Westerpark.

Deze foto van de plant(en) die ik bedoelde heb ik vrijdag 1 augustus gemaakt en het plantje voelde zich opperbest en stond nog steeds uitbundig te bloeien. Theoretisch zou het nog kunnen dat er sindsdien gemaaid zou zijn en het plantje aan een "2e jeugd" is begonnen maar sinds de datum van de originele berichten en de reacties ben ik meerdere keren in het park geweest en sinds die datum is er in ieder geval op dat perceel zeer zeker niet gemaaid (de 3 extra exemplaren van Mottenkruid die ik er vond stonden er ook nog steeds in zaad op vrijdagmiddag 1 augustus!).

Het is me er evenmin om te doen om de discussie weer aan te wakkeren of al die bijzondere planten daar nu ofwel gezaaid zijn danwel allemaal spontaan zijn opgedoken, maar louter om via een foto te tonen dat het plantje dat ik bedoelde (ongeacht welke soort het is) er nog steeds staat te bloeien en ik vind het een mooi plantje.

Het grasveldje tussen de Westerparklaan richting Onderwijsboulevard en het watertje was overigens wel gemaaid want daar was geen spoor meer terug te vinden van de Wegdistel(s) die er stond(en) en laatst al gekortwiekt waren qua top, die bleken nu met de grond gelijk gemaakt tot mijn grote teleurstelling.

P.S. Rechtonder op de foto is zelfs een aar van het grassoort uit het vorige bericht nog een beetje te zien (zij het onscherp).

KOMPASSLA # 5

UITGEBLOEID


Al diverse keren heb ik het over Kompassla gehad en laatst nog getoond hoe ie er uit ziet als ie in knop staat, dat was op 24 juli.

KOMPASSLA IN KNOP

En nu al, dik een week later (de foto is gisteren gemaakt) was deze in het Westerpark al uitgebloeid. Blijkbaar bloeien ze maar zeer kortstondig, want op deze foto zijn de vrijwel uitgebloeide kleine Composiet achtige bloemetjes ze zien, met name helemaal aan de top te zien.

Ik weet her en der in de stad diverse plekken waar ze groeien dus zal ik eens opletten of ze elders misschien nog wel echt in bloei staan, maaar uiteraard kan ik niks beloven. Misschien was ik gewoonweg te laat en je kan immers niet overal tegelijkertijd (naar) kijken en aanwezig zijn.

ASTRONOMIE IN AUGUSTUS:

VALLENDE STERREN

Zoals de meesten wel zullen weten is augustus de maand van de vallende sterren al wil het wel eens al in eind juli beginnen. Ook dit jaar, alleen kwam ik er te laat achter.

In de nacht van zaterdag 26 op zondag 27 juli waren er al 2 van zulke meteorenzwermen in 1 nacht maar daar zou zowieso weinig van te zien zijn geweest want dat spektakel vond zeer dichtbij de horizon plaats. Dat waren de Alfa-Capricorniden en de Delta-Aquariden.

Binnenkort zijn er 2 nachten dat het wellicht beter te zien zal zijn (het weer speelt ook altijd mee). Dat zijn:

* Dinsdag 12 augustus: Perseïden: Snel, nalichtende sporen, helder, aantal ongeveer 75 per uur.
* Zondag 18 augustus: Cygniden: Traag, korte sporen, vaak exploderend, aantal ongeveer 5 per uur.

Qua hoogte boven de horizon zijn de omstandigheden stukken beter, ze zijn te zien op meer dan 45 graden boven de horizon.

* Die van 12 augustus zijn het best te zien tussen 1 uur 's-nachts en 6 uur 's-ochtends omdat vlak voor 1 uur 's-nachts de maan ondergaat.
* 18 augustus is veel minder gunstig omdat het op 16 augustus volle maan is.

Jammer dat er die 18e augustus wellicht weinig te zien zal zijn, want ze zien exploderen heb ik nog nooit meegemaakt.

REUZENBOVIST # 2

Dit zijn twee kleinere en jongere exemplaren. In dat stadium zijn ze nog veel ronder, pas later worden ze wat ovaler. De grootste van de 2 op deze foto is zo groot als een volleybal.

REUZENBOVIST # 1


Deze soort werd mij lang geleden getoond in een weiland in Zeeland, een weiland waar Schapen hadden gegraast en gepoept hadden en juist dat zou de ideale biotoop voor deze Reuzenbovist zijn.

In mijn Paddenstoelenboek lees ik dat ie inderdaad op bemeste weilanden en hooilanden groeit, maar ook wel op vuilstortplaatsen en Brandnetel vegetaties en in dit geval in het loofbos waar ook de soort uit he vorige bericht groeit. Amper 2 meter er vandaan.

Een ieder die ze voor het eerst met eigen ogen ziet is totaal verbaasd over de grootte, wel tot 40 centimeter groot. Ook maken ze de indruk alsof het een soort ballen zijn die los op de grond liggen. Hier ter plekke stonden 4 exemplaren, hier de grootsten, in het volgende bericht nog een foto van 2 kleinere exemplaren.

Zolang ze helemaal wit zijn zijn ze eetbaar. Dit is een soort waarvan ik dat met zekerheid durf te zeggen omdat ik ze indertijd zelf gegeten heb. Zodra ze vanuit de onderkant wat bruinig worden door de sporenvorming zijn ze niet meer eetbaar.

Verder moet je weten dat ze zware metalen in hun vruchtlichamen kunnen opslaan, en de concentratie daarvan kan oplopen tot waarden die voor voedingsmiddelen in Nederland en België niet zijn toegestaan.

Opvallend bij deze exemplaren vind ik dat ze aangetast zijn, alsof er een wild dier van gegeten heeft. Met name aan de voorkant van het grote exemplaar lijken het echt knaagsporen. Iemand die weet welk dier er misschien van eet ?

Nog mysterieuzer vind ik het gat bovenop in het midden en daar is zeer geen sprake van knaagsporen, de binnenkant van dat gat is volkomen glad (ik heb er mijn vinger in gevoeld).De grootte van het gat is zo groot als een eierdopje.

Reuzenbovist = Langermannia Gigantea.

KNOLPARASOLZWAM

Deze vond ik afgelopen zondag 27 juli in het loofbos rondom het kasteel van Nederhemert Zuid. Het bos is eigendom van Staatsbosbeheer.

Ook dit is een Parasolzwam maar dan een ander soort, n.l. de Knolparasolzwam.

Er groeien er altijd een paar vlak naast elkaar. De bovenste laag van de hoedduid vormt schilfers / schubben maar het minst in het midden van de hoed.

Knolparasolzwam = Macrolepiota Rhacodes.

ONBEKENDE ZWAM # 3

Hier nog een Zwam die ik nooit eerder zag en niet ken. Groeiend in een holte onderaan een boomstam.

Het ding is zowat abstrac qua vorm en ongeveer 10 centimeter breed.

Iemand die weet wat dit nu weer is ?

PARELAMANIET ?

Dit zal vast de Parelamaniet zijn. Een van de weinige Amanieten die eetbaar is (maar weet wat je weet of em in de koekenpan of wok gooit). Een van zijn bekendere "broertjes" is de Vliegenzwam, mooi maar behoorlijk giftig.

De 'wratten" op de hoed zijn helaas niet helemaal scherp op de foto omdat de foto via de autofocus heeft scherpgesteld op het grassprietje dat er overheen hangt.

De bolle hoed is iets van 4 a 6 centimeter qua doorsnede en ik vermoed dat het een nog jong exemplaar is.

Parelamaniet = Amanita Rubescens.

EEN OF ANDERE RUSSULA ?


Van deze kan ik ook alweer geen naam noemen. Misschien is het er 1 uit de zeer grote greop die Russula's genoemd worden ?

ONBEKENDE PADDENSTOEL # 2

Ook van deze Paddenstoel weet ik niet welk soort het is. Deze is qua hoed iets van 2 centimeter in doorsnee.

ONBEKENDE PADDENSTOEL # 1

Loodgrijze Bovist = Bovista plumbea

Deze noemde An een "poffer" maar ik denk dat dat een volks- of dialect- of misschien zelfs wel zelfverzonnen naam is.

Ik denk dat die naam betrekking heeft op het feit dat als je er tegen stoot of op slaat of tegen trapt er een hele wolk met stof uitkomt. Dat stof zijn de sporen. Wij hebbeb dat niet gedaan, maar als kind heb ik het wel eens gedaan en vooral als ze nog helemaal intact zijn (het exemplaar op de foto is, denk ik, van zichzelf al opengebarsten) ze een ploppend zacht geluid geven.

Wat voor soort dit is zou ik echt niet weten al doet het me denken aan Aardsterren, maar die hebben aan hun voet en liggend op de grond een soort stervormige uitsteeksels en die zie ik niet op deze foto.

De grootte van dit exemplaar kan je wel inschatten aan de hand van de blaadjes van het plantje ernaast, de Hondsdraf.

GROTE PARASOLZWAM # 7

Op deze foto is de panterachtige tekening van de steel te zien en ook de z.g.n. Manchet (zo wordt dat "vel" rondom de steel in vaktaal genoemd).

GROTE PARASOLZWAM # 6


Dit exemplaar vonden we in westelijker richting op het spoordijkje. Dit exemplaar is wel volwassen en heeft dus ook de eerder vermelde plattere hoed en is ook behoorlijk groter dan het vorige exemplaar, minstens 30 a 35 centimeter of meer.

Die vorm van de hoed doet me altijd denken aan de vorm van vliegende schotels uit 50er jaren science-fiction B-movies :)

GROTE PARASOLZWAM # 5

Ik had al aangekondigd dat ik een reeks berichten zou gaan plaatsen over Paddenstoelen.Afgelopen zaterdagmiddag wandelde ik met nicht An over het Halvezolenlijntje in de Moerputten tot aan de gerestaureerde spoorbrug en de zondagmiddag erna op het eiland Nederhemert Zuid.

Op allebei die locaties vonden we heel veel Paddenstoelen en nogal verschillende soorten ook.

Vandaag plaats ik berichten over de soorten die we vonden op het ouwe spoordijkje, en dan morgen die van Nederhemert Zuid.

Ik begin er nu met eentje die we al van verre zagen staan toen we vanaf het voetpad van de parkeerplaats van Staatsbosbeheer het dijkje opliepen. Een enorme joekel vonder we allebei en An had er nog nooit zoeen gezien zei ze. Ikke wel, dit was onmiskenbaar een Parasolzwam want die had ik vorige najaar ook al gevonden in een berm van de Dooibroek. Dat is een weggetje zuidelijk van de A2 snelweg ten zuiden van 's-Hertogenbosch dat in de richting van Sint Michielsgestel loopt. Hier interne links naar de berichten van toen:

PARASOLZWAM # 1

PARASOLZWAM # 2
PARASOLZWAM # 3

PARASOLZWAM # 4

Omdat ik toen nog geen Paddenstoelengids had kwam ik toen niet verder dan dat dat ook Parasolzwammen waren maar niet de specifieke soort.

Nu meen ik de soort wel te weten, n.l. de Grote Parasolzwam. Ik twijfelde nog even of het misschien niet ook de Panterparasolzwam kon zijn. Maar dat "panter" heeft bij die laatste soort betrekking op de tekening van de hoed. En juist bij de Grote Parasolzwam heeft de steel een panterachtig patroon. Zie de foto in een volgende bericht.

Ik baseer het tevens op de verschillende biotopen van die 2 soorten. De Grote Parasolzwam groeit v.n.l. in loofbossen, bosranden en zanderige grond en kan je 's-zomers al vinden. De Panterparasolzwam zie je eerder in Sparren- en Dennen-bossen en groeit ook meestal in grote groepen bij elkaar en kan zelfs z.g.n. heksencirkels vormen.

Op het spoordijkje stonden juist solitaire exemplaren en Sparren en Dennen zijn er ook vert te zoeken. De begroeiing bestaat daar meer uit Eiken, Elzen en Wilgen. Het kan dus haast niet missen, de exemplaren op de foto in dit en de volgende berichten moet wel de Grote Parasolzwamm zijn.

Die doet zijn naam ook zeker eer aan want de hoed ervan kan wel tot bijna 40 centimeter worden. Deze op de foto schat ik zo'n 25 a 30 centimeter groot maar echt volwassen is deze ook nog niet. Als ze echt volwassen zijn is de hoed veel platter en die op deze foto is nog vrij bol. Wat dat betreft zijn de verschillende stadia van hun ontwikkeling goed te zien in de eerder genoemde berichten.

Grote Parasolzwam = Macrolepiota Procera.

BRUINE (RODE) BEUK


Tot slot deze indrukwekkende Bruine Beuk die net buiten de slotgracht van het kasteel staat. Die schat ik toch ook wel ergens tussen de 10 en 15 meter in hoogte.

Dat het een Bruine Beuk is, (d.w.z. dat ie donkerbruine bladeren heeft) is op deze foto niet zo goed te zien. Er hing een raar difuus licht, wellicht veroorzaakt door de hitte.

De Bruine Beuk is een cultivar met als Latijns-wetenschappelijke naam Fagus Sylvatica ‘Atropunicia’. Ook wel Fagus Sylvatica ‘Purpurea’ genoemd. Purpurea is een verzamelnaam voor Bruine Beuken. De soortaanduiding Sylvatica is afgeleid van het woord 'silva' (Latijns of Grieks ?) dat bos betekent.

Eigenlijk is de Bruine Beuk pas sinds eind 17e eeuw tot cultivar gemaakt want van origine schijnt ie ontstaan te zijn door een spontane natuurlijke mutatie in het blad (de kleur ervan) rond het jaar 1200. Over de vraag waar de oorspronkelijke boom stond bestaan diverse lezingen: ergens in Thueringen of ergens bij Zuerich.

MAMMOETBOOM # 4

Niet ver van de Mammoetboom uit het vorige bericht staat ook dit minder opvallende exemplaar, die staat wat verder van het kasteel vandaan, dichter bij de weg maar weer wel ietwat verscholen tussen andere veel kleinere bomen en andere begroeiing. Dit exemplaar schijnt veel jonger en kleiner te zijn maar zelfs de intussen bekende website heeft er geen echt accurate gegevens over, zie: http://users.telenet.be/sequoiadendron/nl/loc/bomen/0187.html

Omdat het kasteel dat ook op een eiland ligt (op een plek die zelf al een eiland is) dat qua ingang is afgesloten hek en een gracht rondom kon ik niet dichter bij de boom komen want anders had ik ook graag foto's gemaakt van de stam, voet en bast.

Ik heb al eerder geschreven over deze boomsoort, op 11 april 2008, maar dat was n.a.v. een juist heel jong en klein exemplaar:
JONGE MAMMOETBOOM

Er staan zelfs Mammoetbomen in de stad 's-Hertogenbosch zelf en ook in Vught en op landgoed de Wamberg bij Berlicum en Haanwijk te Halder (gemeente St. Michielsgestel).

Voor een overzicht van vrijwel exemplaren in Nederland zie: http://users.telenet.be/sequoiadendron/nl/loc/maps/nederland.html
en voor meer algemene info over deze boomsoort en een overzicht van exemplaren in de gehele Benelux ff zelf wat rommelen met de url :)

MAMMOETBOOM # 3


Zoals beloofd hier de eerste van 2 andere Mammoetbomen op het eiland Nederhemert Zuid. Deze staat pal naast het pas gerestaureerde kasteel en het torentje dat je ziet ziet er nogal kitcherig uit nu het weer gerestaureerd is, des Eftelings zou ik haast zeggen, en toch is juist die toren het langst geleden gebouwd, zo rond het jaar 1300.

Volgens de gegevens van dezelfde website die ik al in het vorige bericht noemde heeft dit exemplaar een omtrek van 6,1 meter gemeten op 1,3 meter hoogte en wordt de hoogte geschat op 18 meter. Lees meer op:
http://users.telenet.be/sequoiadendron/nl/loc/bomen/0186.html

MAMMOETBOOM # 2

Een stukje verder noordelijk langs dezelfde Kasteellaan maar dan aan de overkant van de straat staat in een particuliere tuin deze Mammoetboom, die ik alleen vanaf de weg kon fotograferen.

Zoals ik in volgende berichten zal tonen staan er op hetzelfde eiland nog 2 exemplaren maar dit is de grootste en oudste.

De omtrek van de boom is 5,6 meter gemeten op 1,3 meter hoogte en naar schatting 30 meter hoog volgens de gegevens van de Bomenstichting uit het jaar 2000. De ouderdom van de boom is giswerk maar ouder dan 150 jaar zal ie zeker niet zijn. Lees meer op: http://users.telenet.be/sequoiadendron/nl/loc/139_kasteellaan.html

PLATAAN


Voordat ik van wal steek (vanaf morgen) met een hele serie over Paddenstoelen die ik dit weekend vond eerst nog een aantal berichten over grote bomen op het eiland Nederhemert Zuid.

Ik begin met een boom die het meest zuidelijk op het eiland staat maar toch ongeveer in het midden van het eiland. Een grote ouwe Plataan die in een klein bosje langs de Kasteellaan staat.

Onder de grote kroon met dikke takken en dus in de schaduw domineren twee plantensoorten: Zevenblad en Springbalsemien. Die laatste waarschijnlijk een cultivar van deze cultuurplant want de bloemen waren donkerroze en meestal zijn de bloemen lichtroze.

GROTE KLIT # 5:

JONGE + OUDERE BLOEM

De titel van het bericht zegt voldoende.

GROTE KLIT # 4:

KNOPPEN + BLOEMEN


Bij een eerder bericht over deze plant vroeg ik me af of die stekelige klitten dingen nu eigenlijk zaden waren of juist knoppen of zelfs de eigenlijk bloemen zelf ?

Deze foto levert het antwoord; de drie bloemen rechts aan de top van de stengel zijn bloemen die alweer hun beste (mooiste) tijd hebben gehad en de 3 stuks links moeten nog gaan bloeien, denk ik.

GROTE KLIT # 3:

TOTALE PLANT


Ik was onlangs al van plan ergens in de stad te gaan kijken voor grotere exemplaren van de Grote Klit, maar dat was niet meer nodig.

In de berm van de weg voor het kasteel van Nederhemert Zuid vond ik er ook een aantal die ook al bloeiden.

GEWONE HENNEPNETEL


Afgelopen zondag 27 juli ben ik met nicht An naar Nederhemert Zuid geweest. Een eiland tussen 2 delen van de Maas, of beter gezegd een arm van de vroegere Maas en een waterweg als afkorting en recht trekking voor de Maas die ongeveer 100 jaar geleden is gegraven.

Ik ken die plek van lang geleden toen het er erg idyllisch was en dat is het er nog wel maar met dien verschille dat er nu erg veel toeristen waren, niet zo verbazendwekkend natuurlijk op een warme zonnige zondag midden in het hoogseizoen.

Ik heb er met name een paar grote en bijzondere bomen gefotografeerd (die komen later deze week nog) en ook een aantal Paddenstoelen soorten. Die spaar ik ook even op want van de dag ervoor heb ik ook een aantal foto's van Paddenstoelen en daar maak ik dan een reeks berichten van.

Qua kruidachtige planten vond ik er geen super bijzondere dingen, maar deze sprong me toch wel erg in het oog. Thuis gekomen had ik al flink zitten puzzelen om uit te zoeken welk plantensoort het is en ik twijfelde alweer.

En wat wil nu het toeval ? AnneTanne had meteen de volgende ochtend dezelfde plant op haar blog, en dankzij haar schrijven weet ik nu dat het de vrij algemene Gewone Hennepnetel is, een lid van de familie van Lipbloemigen en die (zoals AnneTanne uitlegt) niks te maken heeft met de plant die Hennep heet, zie
www.annetanne.be/kruidenklets/2008/07/28/hennep-netel-hennepnetel.

Hij groeit op allerlei plekken maar houdt wel van stikstofrijke grond, in dit geval in het loofbos bij een grote Populier dichtbij het gerestaureerde kasteel.

Gewone Hennepnetel = Galeopsis Tetrahit (Heukels' Flora, 23e druk 2005 en ook in alle andere boeken).

Volgens 1 van die boeken kan de kleur van de bloemen nogal varieren, van wit tot lichtpaars.

DOORNAPPEL # 4:

ZAADDOZEN


De zaaddozen die eirond zijn verdorren en verbruinen later en barsten dan open. De zaaddozen worden zo'n 6 a 8 centimeter groot.

Als de zaaddozen openbarsten worden de vele 100en zaadjes zichtbaar, die eerst lichtbruin zijn, en later dof gitzwart worden. Die zaadjes hebben de grootte en vorm van Linzen maar met een licht relief erop.

DOORNAPPEL # 3:

BLADEREN EN ZAADDOZEN



Opvallend zijn de bijna zwarte donkerpaarse stengels en takken.

DOORNAPPEL # 2:

GEHELE PLANT


Waarom eigenlijk de bloemen dicht waren ? Er was volop zon dus daar zal het niet aan gelegen hebben. Misschien waren ze al weer over het hoogtepunt van hun bloei heen.

De soortnaam Stramonium is afgeleid van het Griekse woord "estrammai" dat "gedraaid zijn" betekent: in de knop zitten de kroonbladeren namelijk rond elkaar gedraaid.

DOORNAPPEL # 1:

KLEIN EXEMPLAAR


Deze foto is ook op zaterdagmiddag 26 juli gemaakt aan het eind van het ouwe spoordijkje vlakbij de aanvang van de oostelijke zijde van de Moerputtenbrug.

Nicht An was de eerste die dit plantje zag en zich verbaasde over het feit dat de (dichte) bloem bijna zo groot was als het gehele plantje en ze riep mij erbij om te vragen wat het was en ik was hogelijk verbaasd deze plant weer eens "in het wild" te zien na vele decennia.

Dit is nog maar een klein en jong exemplaar: zeg in totaal 30 centimeter breed op deze foto qua hoogte amper 20 centimeter.

Pas enkele momenten later zagen we er nog meer, en grotere exemplaren van staan in het talud van de dijk.

Ik vond de plant zo'n 35 jaar geleden voor het eerst op een oude niet meer gebruikte begraafplaats waar alle botten van overledenen al tot stof waren vergaan, de 150 jaar oude grafstenen waren ook al aangetast door de tand des tijds. Daar stond deze plant, wel 1,5 meter hoog en ik vond em meteen mooi, grote bloemen, grote bladeren etc. en ik was meteen onder de indruk en wilde de plant dus ook in mijn tuin.

Die begraafplaats was ook geen openbare plek dus de 1e keer dat ik er was was al heimelijk en sneaky dus toen moest het de 2e keer een maand later nog heimelijker. Een maand later was omdat ik had ingeschat dat de vruchten (zaaddozen) dan wel rijper zouden zijn en dat bleek te kloppen, ze stonden "op barsten" maar waren nog wel groen. Vanwege de stekels had ik wel handschoenen aangedaan en ik plukte toen een heel aantal groene zaaddozen en toen ik voldaan huiswaarts fietste (ik had een afstand van 3 kilometer te gaan) werd ik wat licht en duizelig in het hoofd en achteraf denk ik dat ik me toch geprikt had aan de stekels en kwam er ook achter dat ie uitermate giftig is en dat heksen en sjamanen em gebruikten voor het opwekken van visioenen en hallucinaties. En nog weer later zag ik in de toen hippe boeken van Carlos Castenada over de Mexicaande indianen medicijnman Don Juan de plant genoemd werd als de magische plant Jimson Weed.

Mede door die boeken (en nog wel andere) ben ik overtuigd geraakt van 2 manieren van de plantenwereld exploren: 1.) de magische + mythologische en 2.) de wetenschappelijke manier, anno nu 2 werelden maar heel vroeger 1 en dezelfde wereld of beter gezegd, zonder de een ook de andere niet.

Wat betreft 1 heb ik zojuist al een tipje van de sluier opgelicht.
Wat betreft 2 hierbij de Latijns-wetenschappelijke naam Datura Stramonium (Heukels' Flora 23e druk, 2005).

In al mijn plantengidsen, Flora's en andere boeken heeft ie dezelfde naam maar in sommige boeken wordt ie weer helemaal niet vermeld (vanwege de giftigheid danwel vanwege de zeldzaamheid ?).

In 1 van de boeken las ik zojuist dat ie van origine helemaal niet autochtoon in Nederland voorkomt maar van origine uit Amerika komt en daar las ik zelfs het detail dat ie in het jaar 1577 in Spanje vanuit Mexico werd ingevoerd en zich van daaaruit via botanische tuinen in Europa verspreidde.
(Hoe weet men dat dat precies in 1577 was ?).

De plant behoort qua plantenfamilie bij de Nachtschade-achtigen, waartoe ook de "magische" planten zoals Bilzenkruid en Wolfskers behoren maar ook Aardappelen, Tomaten, Paprikas enzo en zelfs Tabak.

DOOIE BOMEN IN MOERASBOS


Zowaar alweer een landschapsfoto.

Halverwege onze wandeling over het ouwe Halvezolen spoordijkje beginnen aan beide zijde onderaan de dijk de ouwe moersabossen (of moet het ouwe Ooibossen noemen ?)

Deze foto is gemaakt in zuidelijke richting rond om 15:20 uur (ter indicatie van de lichtval en de aan de lucht vrijwel onzichtbare dreiging van het onweer).

GRASLANDJES MOERPUTTEN


Een half uur later gemaakt dan de vorige foto, van de Distel, dus op hetzelfde voetpad: een landschapsfoto die in westelijke richting is gemaakt.

SPEERDISTEL # 4:

UITGEBLOEIDE BLOEMEN


Regelmatige blog lezers weten het al, ik ben een grote liefhebber van Distels. Ik heb al allerlei soorten in verschillende stadia gehad.

Deze is al flinke tijd uitgebloeid en dan gaan al die pluiszaden wegwaaien net net als bij o.a. Paardenbloemen vermeerderen ze zich zelf zeer efficient en kom je op zoveel plekken Distels tegen.

In de 50er en 60er jaren bestonden er trouwens nog wettelijke Distelverordeningen die iedere burger verplichte, bij straffe van een boete, Distels moest vernietigen, zelfs op eigen grond !

Speerdistel = Cirsium Vulgare (Heukels' Flora, 23e druk, 2005).
Deze draagt in al mijn Flora's dezelfde Latijns-wetenschappelijke naam.

De foto is gemaakt bij het onverharde voetpad waarmee je van het parkeerterrein van Staatsbosbeer het Halvezolenlijntje kunt oplopen en het gehele omringende gebied de Moerputten heet (althans tot aan waar de grens met de Vughtse Gement loopt). Bij dat voetpad heb ik al eerder foto's gemaakt, van de Klitten knoppen, de Rimpelroos en waar ik ook die geel/oranje zwarte zebra Rupsen van de Jacobsvlinder vond. Er waren nog steeds volop rupsen maar heb ik nog geen Jacobsvlinders zien vliegen.

Ik was daar afgelopen zaterdagmiddag 26 juli met nicht An uit Schagen. Eenmaal op het dijkje zijn we in westelijke richting gaan lopen totaan de gerestaureerde spoorbrug over het moerasmeer of hoe je het ook noemt.

Daar op de spoordijk vonden we tot onze verbazing heel veel soorten Paddenstoelen en ook 100en piepkleine jonge Padjes. En dat laatste verbaasde ons het meest want het was bloedheet en erg broeierig en in de verte hoorde je al onweer aankomen met geen donkere dreigende wolken verder. De foto is om 15:50 uur gemaakt.

REDACTIONEEL # 2

Vanavond heb ik aan de blog de verschillende onderdelen in de rechter witte kolom qua horizontale volgorde veranderd.

Wat er nu bovenaan staat en wat onderaan zal je zelf vanzelf wel zien:

Het Profiel staat nu bovenaan, de links daaronder, en binnen links altijd eerst de meest recent toegevoegde die dan later weer doorschuiven naar een bepaalde natuur categorie en onderaan links naar websites en blogs van vrienden. En daar link ik alleen naar als ze over natuur onderwerpen gaan en niet louter omdat het sites of blogs zijn van vrienden.

Meer onderaan het overzicht van oudere berichten op deze blog, maar nu per maand, en met een pull down menu i.p.v. per dag of week.

Helemaal onderaan nog iets .... de onderdelen indeling is qua aantal onderdelen onveranderd gebleven, alleen qua volgorde veranderd.

REDACTIONEEL # 1

Dit weekend publiceer ik zeer waarschijnlijk geen berichten en foto's omdat ik op zaterdag en zondag 26 en 27 juli op expeditie ga met 1 of meerdere personen om nieuwe dingen en locaties te gaan ontdekken. Hopelijk kom ik dan weer thuis met vele foto's en verhalen.

Mocht ik tussentijds gedurende deze 2 dagen toch tijd hebben om te "bloggen" dan misschien toch wat berichten of anders weer vanaf aanstaande maandag of dinsdag weer meer ....

WATERGENTIAAN # 3:

BLOEMEN VAN DICHTERBIJ

Ik heb ook met een telelens ingezoomd op de bloemen maar echt tevreden over de foto ben ik niet.

Iets anders is het "olie"-achtige spul dat rondom de bladeren op het water drijft: dat is zeker geen olie maar iets van een natuurlijke aard, iemand vertelde me laatst nog wat het was maar ben helaas vergeten wat het ook alweer was. Wie weet kom ik er later nog eens op terug.

En er vielen me nog een paar dingen op: kleine bubbeltjes maar heel weinig, misschien een moerasgas ?

En nog iets anders was dat ik afentoe Vissen zag rommelen vlak onder en aan de bladeren, echt zien kon ik de Vissen niet, maar wel aan de beweging van het wateroppervlak kon afleiden dat het Vissen waren. Brasem misschien want ik heb ergens gelezen dat die in het water van het Westerpark voorkomen.

WATERGENTIAAN # 2:

VAN IETS DICHTERBIJ


Van iets dichterbij gefotografeerd.

WATERGENTIAAN # 1:

HEEL VEEL EXEMPLAREN


Deze en de volgende 3 foto's zijn vanmiddag 25 juli gemaakt vanuit de berm van het pad in het Westerpark dat Kraaikampen heet. Pal naast de Mattenbies foto's van gisteren.

Ik had de planten al maandenlang in de smiezen en dat het geen Waterlelies waren was ik al van overtuigd, maar ik dacht dat het wellicht de Gele Plomp zou worden, want die 2 hebben allebij sterk op elkaar gelijkende jartvormige bladeren. Maar ik vond de bladeren nogal klein dus ik zat al een tijdje te wachten op de bloemen en die zijn wel geel blijkt nu maar de Gele Plomp is het toch zeer zeker niet, dat zijn heel andere bloemen en die steken hun hoofdje ook niet zo ver boven het wateroppervlak.

Deze bloemen steken iets van 10 a 15 centimeter boven water en de bladeren hebben een doorsnede van ongeveer 10 centimeter. (Die van de Gele Plomp en Waterlelie hebben wel dezelfde vorm maar zijn veel groter.) Het is een vaste, meerjarige plant die v.n.l. in Laagveengebieden voorkomt.

Watergentiaan = Nymphoides Peltata (Heukels, 23e druk, 2005).

In al mijn plantenboeken heeft ie die naam hoewel daar nog wel enkele oudere namen genoemd maar het gaat me wat te ver om ook namen te noemen uit boeken die die namen ook al secundair vinden gaat me wat te ver.

Hij is lid van de familie van de Watergentiaanachtigen waar eigenlijk maar 1 andere plant in Nederland lid is.