ONBEKEND

Ook deze vond ik vrijdagavond in een graslandje bij de Moerputten. Waar precies weet ik niet meer.

Oppervlakkig gezien lijkt het wel op een aar van een Grassoort maar gezien de bladeren zal het geen Gras zijn. Toch eerder een kruidachtige plant en qua vorm heeft de aar ook iets weg van een Kattenstaart maar ik denk dat dat het evenmin is.

Of deze aar de volwassen bloemen vormt is me ook niet bekend, misschien is ie pas gaan bloeien en worden de individuele bloemetjes nog wel groter. Des te vervelender dat ik niet meer weet waar ie stond want anders kon ik het in de komende week (of weken) nog eens beter gaan bekijken.

Ik heb al in 1 van mijn plantengidsen zitten zoeken puur op foto's maar kon em niet vinden, maar intussen heb ik bijna 10 plantengidsen en flora's dus zal ik ze er allemaal nog eens op nakijken, maar als er iemand is die em wel herkent dan houd ik me aanbevolen het via een reactie te melden.

En ter afsluiting voor vandaag:

- Binnenkort ga ik een vergelijkend artikel schrijven over al die plantengidsen en flora's (zodra ik de voorlopig laatste heb gekocht).

- Morgen ga ik weer op pad naar diverse locaties en morgenavond plaats ik dan weer wat berichten met foto's van planten uit het Westerpark.

VEENPLUIS

Deze plant (die ik ook afgelopen vrijdagavond vond op een van de eerder genoemde graslandjes) was ik bijna vergeten.

Omdat het een uur voordat ik daar was nog flink geregend had waren deze zaden kletsnat en daarom had ik er twee stukjes vanaf geplukt en mee naar huis genomen om het zaad in een klein potje water te laten drogen.

De Veenpluis wordt samen met nog een een aantal soorten Wollegrassen genoemd maar in feite is het helemaal geen echt Grassoort maar behoort tot de Cypergrassen en ook dat zijn geen echte Grassen maar er slechts op gelijkend. Voor meer info hierover zie:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Cypergrassen

Veenpluis = Eriophorum Angustifolium (of Eriophorum Polystachion).

Zoeven vond ik het potje waarin ik ze had gezet terug in de keuken en heb er deze foto van gemaakt en zoals wel te zien is heeft de camera er flitslicht voor gebruikt.

Om een idee te geven van de grootte: de opening van het glazen potje waar ze in staan is 2,5 centimeter breed.

BLAUWE KNOOP # 2:

MEER WITTE BLOEM


Soms zijn de bloemen dermate lichtblauw dat het bijna wit lijkt. Deze bloem is wat jonger dan die in het vorige bericht waar de vruchthoofdjes al behoorlijk van waren uitgevallen.

De bloemen zijn zeer geliefd bij Bijen maar ook bij diverse bijzondere Vlindersoorten zoals Moerasparelmoervlinder, Geelsprietdikkopje, Zilveren Maan, Klein Koolwitje, Klein Geaderd Witje en nog diverse soorten Vlinders die alleen een Latijns-wetenschappelijke naam hebben.

BLAUWE KNOOP # 1

BLAUWE BLOEM


Ook vrijdagavond gevonden in een van de graslanden langs de Deutersestraat.

De plant ontleent zijn Nederlandse naam aan de kleur (die ikzelf overigens liever lila zou noemen) en de vorm van de bloem die knoop- / bolvormig is).

Of er ook een verband bestaat met de uitdrukking "van de blauwe knoop zijn" voor personen die principieel geen alcoholhoudende dranken gebruiken weet ik niet. Wel las ik ergens dat ie vroeger gold als afweermiddel tegen hekserij. Misschien bestaat er een verband want die middeleeuwse Gristenen hielden er wel meer rare bijgeloven op na. Zo bestaat er ook een verhaal dat de duivel uit woede een stuk van de wortel afhaalde en inderdaad heeft de penwortel een soort raar uiteinde en dit las ik ook pas achteraf maar desondanks zou ik em niet uitgegraven hebben om het zelf te aanschouwen.

Hij is redelijk zeldzaam behalve in laagveengebieden en staat ook op de Rode Lijst van Nederland van 2002. Op het graslandje waar ik deze vond stonden er desondanks best veel.

Blauwe Knoop = Succisa Pratensis (of Scabiosa Succisa).

Hij behoort tot de familie der Kaardebolachtigen (al bestaan daarover verschillende academische opvattingen waar ik later op terugkom) en inderdaad lijken de bloemen van Blauwe Knoop en de Kleine Kaardenbol nogal op elkaar.

GEWONE BERENKLAUW # 1


Ook vrijdagavond gevonden, de vrij algemene Gewone Berenklauw die sinds decennia qua bekendheid overschaduwd wordt door de exotische Reuzenberenklauw.

Deze is autochtoon in Nederland en ik vond er in een berm in De Gement een heel aantal. Ook bloeiende maar helaas is mijn foto van de witte schermbloemen mislukt. Maar ik kom em vast nog wel eens tegen en dit jaar had ik em al eerder in een berm zien staan maar toen ik daar later naar terugging met camera was die berm al gemaaid.

Dit exmplaar moet nog gaan bloeien, dat zijn de lichter gekleurde uitlopers in het midden van de foto; de stengels schieten dan flink omhoog tot ongeveer een halve meter en vormen dan bovenin de schermbloemen.

Gewone Berenklauw = Heracleum Sphondylium.

WATERAARDBEI

Ik heb me laten vertellen dat dit Wateraardbei is. Gevonden tussen dermate dichte begroeiing langs een slootkant dat ik niet de gehele plant inclusief bladeren kon fotograferen.

Ik vond em ook weer vrijdagavond 11 juli langs dezelfde slootkant waar ik ook die Wolfspoot met Insekt erop vond.

Ik vermoed dat dit uitgebloeide of dichte bloemen zijn maar zeker weten doe ik het niet want het was de eerste keer dat ik em vond.

Hij is tamelijk zeldzaam behalve in laagveengebieden en is in de laatste decennia in ieder geval dermate in aantal afgenomen dat ie sinds 2002 op de Rode Lijst staat.

Wateraardbei = Comarum Palustre (of Potentilla Palustris).

Hij behoort tot de familie der Roosachtigen en de bladeren zien er ook een beetje uit als van andere Aardbei soorten.

KALE JONKER (# 2: BLADEREN)

Dezelfde plant maar nu wat lager aan de stengel gefotografeerd zodat je ook de stengel en bladeren kunt zien.

KALE JONKER (# 1: BLOEIEND)

Hier nog een Distelsoort die je niet zo snel in urbane omgeving tegenkomt maar eerder in graslanden waar ik em vrijdagavond 11 juli ook vond, ergens in een grasland langs de Deutersestraat.

Dit exemplaar vertoont diverse stadia, onderaan de stengel het zaad, bovenin opengaande knoppen en in het midden de bloemen.

Hoe ie aan zijn Nederlandse naam komt weet ik niet. Vooral als je de naam vergelijkt met die van andere Distelsoorten vind ik het een beetje rare naam en ik kan ook niet zeggen dat ie zo kaal is, zie volgende foto.

Kale Jonker = Cirsium Palustre.

LANDSCHAP EN ECOSYSTEEM

GRASLANDEN

Ik plaats maar zelden landschaps foto's maar hier is er weer eentje. Gemaakt vanaf ongeveer de plek waar ik ook dat beest aantrof op die Wolfspoot plant.

Ditmaal toch een landschaps foto om een beetje een indruk te geven van het gebied dat ik in de eerdere berichten noemde.

Het zijn min of meer ((of echt ?) beschermde graslanden waar ook geen koeien ofzo grazen. Het gaat er om de speciale flora en fauna.

Qua ecosysteem durf ik het niet echt met deskundigheid te omschrijven. 1 ding is zeker, het is laaggelegen en drassig, maar of het nu allemaal schrale grond is, zandgrond, kalk of stikstofhoudend of aan het verzuren is, daar weten anderen veel meer over dan ik.

Mooi is het in ieder geval wel en gelukkig worden auto's er in de toekomst uitgebannen, goed voor het ecosysteem maar ook voor fietsers die er op de smalle landweggetjes af en toe het leven niet zeker is :)

De foto is gemaakt ongeveer een half uur voordat de zons onderging. En aan de horizon zijn de bossen van Vught te zien.

Morgen nog een serie berichten met foto's van plantensoorten die ik ook gisteravond tijdens het fietstochtje heb gemaakt.

IS DIT SOMS EEN TEEK (?) # 2

Volgens hetzelfde procedee; een uitsnede uit de vorige foto.

De vriend met wie ik onderweg was geweest opperde nadien bij het zien van de foto dat het misschien een Teek is.

Het beestje was iets van 2 millimeter groot.

In mijn Insektengids kan ik Teken helemaal niet vinden als zijnde een Insektenfamilie of -orde.

En als het een Teek is verbaast het me ook dat ie het blad van die Wolfspoot plant zou hebben aangevreten want ik dacht dat Teken zich voedden door bij dieren iets in de bloedbaan te brengen of aftappen ofzo.

Voor mij is dat hele Insektenrijk nog steeds 1 groot mysterie :(

IS DIT SOMS EEN TEEK (?) # 1

Een uurtje later en een paar zijweggetjes verderop kwamen we bij weer een ander graslandje waar we langs en slootkant liepen te neuzen en daar stonden nogal wat exemplaren van de Wolfspoot plant.

Eentje ervan was flink aangevreten en daar zat ook al een Insekt op al weet ik in gotsnaam niet wat dit nu weer is.

Zie het volgende bericht volgens hetzelfde recept.

PARENDE BOKTORREN (?) # 2


De beloofde uitsnede van de vorige foto en met name de 2 paartjes geheel links en rechts zijn vrij scherp te zien.

Er bestaan heel veel Kevers en die zijn weer onderverdeeld in allerlei families.

Gezien de lange en gebogen voelsprieten op hun kop heb ik een vaag vermoeden dat het misschien een soort is van de familie der Boktorren, maar veel verder kom ik niet.

Iemand die er meer over weet ?

PARENDE BOKTORREN (?) # 1


Nog een foto van gisterenavond. Toen we even langs de berm van de Deutersestraat stilstonden zag die vriend plots enkele schermbloemige planten staan met heel veel Insekten erop.

Bij nadere beschouwing zijn het Kevers (Torren) die aan het paren zijn, althans ik denk dat dat zo is.

Net als bij de vorige 2 berichten hierna weer een uitsnede van de foto waarop je ze van dichterbij ziet, en wederom wat vage speculaties over het soort Kevers.

ONBEKENDE SPRINKHAAN # 2

Een uitsnede uit de vorige foto zodat je het beest beter kunt zien.

Aan de hand van het zwarte achterlijf (rug) met gele strepen, heb ik zitten zoeken in mijn Insektengids maar ik voel me nog steeds een leek dus verder dan speculeren kom ik niet.

Ik vind em wel lijken op een soort dat in het Nederlands het Tandradje heet.

Voorlopig laat ik een Latijns-wetenschappelijke naam nog maar achterwege want misschien kan iemand die meer weet van Insekten er eens licht over laten schijnen.

ONBEKENDE SPRINKHAAN # 1

Sinds het bericht van dinsdag was ik door mijn foto's heen en daarna volgden enkele dagen met veel regen dus het kwam er niet van om nieuwe foto's te maken.

Gisteravond vroeg (vrijdag 11 juli) nog enkele flinke stortbuien en toen klaarde het heel aardig op. Ik heb toen tesamen met een vriend een fietstocht gemaakt langs de weg tussen de Moerputten en de Gement (de Deutersestraat en verder). Noordelijk van dat landweggetje liggen diverse graslanden met een bijzondere flora en fauna.

Met wat zon (dat was er gelukkig) en wat geluk kan je er diverse insekten aantreffen, allerlei Motten maar ook het zeldzame vlindertje het Pimpernelblauwtje (dat ooit bijna uitgestorven was) heb ik er gezien maar helaas niet weten te fotograferen.

Ook zagen we diverse Sprinkhanen waaronder jonge exemplaren van een fel lichtgroene Sabelsprinkhaan soort maar ook daarvan heb ik geen goeie foto. Er was er 1 die vrij lang stil bleef zitten op een grasstengel maar toen ik om de grashalm heenliep om een betere positie voor een foto te krijgen draaide ie om de stengel heen mee.

Wel lukte het me om een ander soort Sprinkhaan te fotografen. Dat is bovenstaande foto en in een volgend bericht een uitsnede van deze foto zodat je em beter kunt zien. (Met Insekten doe ik dat vaker; eerst de originele foto tonen en daarna een uitsnede ervan omdat ik niet de indruk wil wekken dat ik er erg dichtbij kwam of een macro- of telelens gebruikte).

DIKKE POPULIER


Hier ook weer een overgebleven foto van 27 juni jongstleden. Van de boomstam van een grote dikke Populier, van welk soort weet ik niet, heb ik niet op gelet want ik was met een ander doel op die plek.

Vaak vind ik de "tekening" / structuur van boomstammen erg mooi en daarom heb ik de foto gemaakt, niet zozeer vanwege de boom zelfs. Maar ik zal nog eens teruggaan en letten op de bladeren enzo om proberen te bepalen welke soort het is. De boom staat aan de Veemarktweg pal achter de Koudijs (thans De Heus Brokkink). De hekken op de achtergrond zijn van die veevoederfabriek. De boom staat vlak langs de Dieze en ongeveer 100 meter voor het spoorviaduct.

Het volgende is misschien interessant voor bewoners van 's-Hertogenbosch. De fabriek blijft nog bestaan tot 2012 en is enkele dagen geleden aangekocht door de gemeente, lees er meer over op:
http://stadsnieuwsdenbosch.nl/nieuws.php?actie=show&id=175

AKKERDISTEL # 3


Hier een Akkerdistel die bijna in bloeit gaat.

Waar ik de foto heb gemaakt weet ik niet meer maar is ook niet zo relevant want het is zo'n beetje de meest algemene Distelsoort die je overal tegenkomt.

Wel kon ik nog nagaan dat de foto gemaakt is op 15 juni.

VEELDOORNIGE DISTEL # 4


Dit is nogmaals de Veeldornige of Langstekelige Distel.

Een exemplaar langs de Dieze bij het parkeerterrein van een bouwmarkt aan de Vogelstraat. De foto is gemaakt op 21 juni.

Veeldornige / Langstekelige Distel = Carduus Acanthoides.

SPEERDISTEL # 3

Hier nog een Speerdistel maar deze nog in knop en nog niet in bloei.

Deze staan vlakbij de van de vorige foto en dezelfde dag gemaakt.

SPEERDISTEL # 2

Omdat ik afgelopen dagen geen foto's heb gemaakt vandaag een aantal iets oudere foto's en allemaal van Distels, omdat ik die zo mooi vind.

Hier een Speerdistel die net in bloei is aan het gaan, gefotografeerd op 22 juni aan de Citadellaan in de berms langs de gracht van Citadel.

Speerdistel = Cirsium Vulgare.

BLOEIEND ZEVENBLAD

Ook deze foto heb ik gemaakt op j.l. 1 juli op de ruigte bij het ouwe Kruithuis.

Het door velen gehate Zevenblad dat hier in bloei staat, wat ik vroeger nooit gezien had toen we het in de tuin van het vroegere huis hadden. (Lees elders.)

Ook dit is weer zo'n plant die enorm kan woekeren door het zeer diepe en sterke wortelgestel.

AnneTannes blog had er pas ook nog een uitgebreid bericht over waarop ik daar toen ook een commentaar heb geschreven. En AnneTanne wist zelfs aan te tonen dat de plant eetbaar is. Het is te verwerken in "Gratin-schotels".

Op die genoemde blog te lezen:

Bericht + recept:

http://www.annetanne.be/kruidenklets/?s=zevenblad

Commentaren:

http://www.annetanne.be/kruidenklets/2008/06/30/waar-blijft-mijn-zevenblad#comments

VERVOLG VORIG BERICHT

(+ commentaar bericht 6 april)

De foto die ik plaatste bij een bericht van 6 april is denk ik ook een Harig Wilgenroosje maar toen nog zeer jong (nog niet in knop, laat staan in bloei).

Link naar dat bericht:
http://wildetuinen.blogspot.com/2008/04/hier-nog-een-onbekend-ook-dit-plantje.html

Ik meen em herkend te hebben aan de hand van de bovenste foto op de webpagina:
http://wilde-planten.nl/harig%20wilgenroosje.htm

1 OF ANDER BASTARDWEDERIK

Deze plant heb ik ook al heel veel jaren op heel veel plekken gezien, typisch zo'n vago "onkruid" plant waartoe ik me nooit eerder geroepen voelde om uit te zoeken welke soort het was. Het is een heel ijle plant en zeer gemakkelijk uit een tuin te verwijderen en woekeren doet ie ook niet echt.

Het exemplaar in mijn tuin (gefotografeerd op 1 juli) heb ik (zoals vrijwel alle planten) lekker laten doorgroeien en ik heb em vandaag opgemeten qua hoogte, hij is bijna 130 centimeter hoog en heeft een zeer slappe stengel. De lichtroze bloemetjes zijn zeer klein en hebben 4 bloemblaadjes (dat heet officieel kroonblaadjes las ik recent). De plant hoort bij de familie van de Teunisbloemen en, net als het Wilgenroosje overigens.

Misschien is de plant op de foto wel het Harig Wilgenroosje of 1 van de verschillende soorten Bastardwederiken. Gezien de grootte (hoogte) en de algemeenheid van de diverse soorten denk ik dat de plant op de foto 1 van deze 2 soorten is:

Harig Wilgenroosje = Epilobium Hirsutum.
of:
Beklierde Basterdwederik (of Beklierd Wilgenroosje) = Epilobium Ciliatum (of Epilobium Adenocaulon).

CITROENMELISSE Deel 2


Een closup waarop de bloemetjes in de kransen beter te zien zijn.

CITROENMELISSE Deel 1


Twee dagen geleden al had ik het over de meest woekerende plantensoorten in mijn tuin en noemde toen al de Citroenmelisse. Bij deze.

Als je em als enkele plant in de tuin houdt kan het een rechtopstaande plant kan zijn net als andere officieele kruiden, maar bij mij in de tuin woekert ie enorm, net als de andere woekerende planten en alles tuimelt over elkaar heen dus ik kan geen keurige foto van de Citroenmelisse tonen maar alleen wat takjes.

De kleur van de bladeren is zeer lichtgroen, gelig groen haast, daar herken ik em altijd aan. De geur van de bladeren is de geur van citroen maar het is niet dezelfde plant die je vroeger vaak op studentenkamers aantrof en die ook naar Citroen ruikt, die werd meen ik Citroenkruid genoemd.

Deze plant die in Nederland dus intussen zwaar verwildert (in met name tuinen) komt van origine in uit het Middellandse Zee gebied. Al in de vroege middeleeuwen raakte ie via kloostertuinen door heel Europa verspreid en het schijnt zelfs een favoriete plant te zijn geweest van Karel de Grote.

De reden dat ie zo woekert in mijn tuin is ook weer (net als bij de Grote Brandnetel) het forse wortelgestel.

De officieele naam duidt met het laatste Latijnse woord op het medicinale gebruik: Melissa Officinalis. In het kort kan ik zeggen dat vrij veel toepassingen ervan rustgevend werken maar ook dat ie de spijsvertering bevordert. Ook culinair zijn er diverse toepassingen voor deze plant. In plaats van boeken en websites citeren verwijs ik graag naar zeer bijzondere en informatieve site / blog met een link naar deze plant:
www.annetanne.be/kruidenklets/uit-de-kruidenmand/kruiden-a-j/melissa-officinalis-citroenmelisse

Verder wil ik nog vertellen dat ie in Duitstalige landen ook in een alcoholische drank werd verwerkt die ook een specifieke naam heeft (die ik echter niet kan terugvinden) en dat die drank zelfs voor monniken en nonnen veroorloofd was te drinken. Ook wordt de olie ervan wel verwerkt in zalfjes enzo tegen een verstopte neus enzo, net als Munt en Eucalyptus.

En ook dat de plant geliefd is bij Arabische volken net als Kruizemunt en dat daar thee van gemaakt werd / wordt.

De plant hoort bij de familie der Lipbloemigen en er zit veel nectar in waar allerlei Bijen en Hommels op af komen. De bloemetjes zijn vrijwel wit en staan in een soort krans. En in 1 krans kunnen de bloemetjes 1 voor 1 bloeien, oftewel anderen zijn al uitgebloeid en weer anderen gaan nog bloeien. (Dat is met name op de foto in het volgende bericht te zien.)

Wat betreft die eerdergenoemde zeer lichtgroene / gelig-groene bladeren is dat vooral het geval bij jonge bladeren. Als de bladeren wat ouder worden krijgen ze een bolling in de bladeren, tussen de nerven in, en dat heeft wel wat weg van Basiclicum. Ook zijn de bladeren nogal gevoelig voor allerlei aantastingen, 1 daarvan is een soort "roest" aantasting (net als bij Stokrozen lijkt me) en ook van Mineerders.

De blaadjes zijn het lekkerst en fris voordat ze bloeien. Net als bij andere bruikbare Lipbloemige kruiden (en veel andere Kruidensoorten) moet je ze altijd oogsten voordat ze bloeien omdat de etherische olie dan nog in de bladeren zit (die je kan drogen, een gebruiksaanwijzing daarvoor is weer een verhaal apart dat ik op verzoek nog wel eens kan vertellen uit eigen leerschool :)) omdat die olie anders naar de bloemen trekt die niet te drogen en gebruiken zijn. Ook kan je de bladeren het best plukken vlak na zonsopgang want zodra de zon gaat schijnen verdampen er weer vluchtige stoffen. EN dus bij voorkeur met de hand plukken en niet met een mes of schaar afknippen ! In de volks-/ kruidengeneeskunst geldt dat kruiden in kracht inboeten als ze met ijzer of staal in aanraking komen, maar wat daarvan ook alweer de meer wetenschappelijke verklaring was weet ik niet meer.
Iemand dat dat weet ?

Ook zie ik al jarenlang dat ie rond deze tijd ook in kleine potjes in bepaalde supermarkten wordt verkocht maar ik raad je dan aan em eerst over te planten naar een grotere pot en em dan pas in je tuin te zetten inclusief pot en em wat uit de buurt te houden van andere planten want als de wortels "ontsnappen" (die wortels zijn zeer wintervast) zijn de rapen gaar :) en neemt ie zoals bij mij de halve tuin over.

Als ik exemplaren (of stekjes ervan) uit eigen tuin zou kunnen verkopen voor dezelfde prijs als er in supermarkten voor wordt gevraagd zou ik haast een budget hebben voor een wereldreis :)

SPINNETJE Deel 2


Nogmaals hetzelfde Spinnetje omdat ik niet helemaal tevreden was over de vorige foto omdat daarop de tekening op de rug niet goed te zien was.

Dus vanavond nog eens wezen kijken en hoewel het nog amper schemerde vond de camera het toch te donker voor een foto en wilde gaan flitsen en ziehier het resulaat en nu lijkt het wel alsof het pikkedonker was en dat was helemaal niet zo.

Wonderwel raakte het Spinnetje van dat flisten, dat ook flink geluid geeft, niet in paniek, dus ik denk dat ie sliep :)

Maar goed, het leverde wel deze aardige foto op waarop de tekening op zijn lijf vrij goed te zien is. Het beestje is maar klein, het lijf (dus zonder de kop) is iets van 5 a 6 millimeter groot.

Gezien de tekening op de rug lijkt het me een jonge Kruisspin te zijn en ook de kleur van zijn poten wijst in die richting (en dat is op de vorige foto haast beter te zien), namelijk dat de "segmeten" van de poten steeds andere kleuren hebben, van beige tot lichtbruin tot donkerbruin. Dat hebben meer soorten Spinnen maar bij Kruisspinnen is dat wel heel expliciet.

Kruisspin = Araneus Diadematus.

SPINNETJE Deel 1


Vanmiddag trof ik in mijn tuin een klein spinnetje aan in een web dat ie gesponnen had tussen de stengels van een paar hoge planten.

Toen ik dichtbij kwam met een camera krijg ie het flink op zijn / haar heupen en begon paniekerig door het web te rennen. Je kent het misschien wel; het web begint dan helemaal mee te trillen.

Doordat het in de schaduw was moest ik fotograferen met een korte sluitertijd en dat in combinatie met het trillende net was de kans op een scherpe foto dus gering en ik heb wel 10 foto's geschoten en daar zat deze ene redelijke scherpe bij maar daarop zie je toch weer niet goed het lichaam (en de tekening ervan).

Wat ik me afvraag is of Spinnen goed kunnen zien of alleen lichtgradaties kunnen onderscheiden.

SLAKJE NA ONWEERSBUI

Zo zeg, een flink onweer en stortbuien in de afgelopen uren. Lekker.

Zodra het weer droog was keek ik even in de tuin en daar zaten diverse kleine slakjes vrij hoog (op ooghoogte) tegen de muur van mijn opslag kruipen. Daar zitten ze normaal nooit dus het zal wel iets te maken hebben met die buien en het onweer, al dacht ik altijd dat ze wel van water hielden maar toch ontsnappen ze er aan en klimmen dus tussen de planten uit en tegen de muur op.

In werkelijkheid is het hele slakje maar 2 centimeter groot.

EETBARE DISTELSOORTEN

Ik heb er geen foto van op dit moment, al heb ik ze wel eens gezien in volkstuintjes, maar ik wil toch nog even vermelden dat Artisjok ook een Distelsoort is.

Dat soort (Cynara Scolymus) komt van origine uit Zuid Europa van rond de Middellandse Zee en is vooral uit de Franse keuken bekend.

Het zijn de vlezige schutbladeren van de nog niet geopende bloemknoppen die worden gegeten. Hiervoor stekelloze planten gebruikt, die vegetatief vermeerderd worden. In Nederland valt de oogst plaats in augustus en september.

Voor meer info zie:
www.neerlandstuin.nl/planten/artisjok.html

Vroeger werd een aanverwante plant (Cynara Cardunculus) in Nederland gegeten die Kardoen werd genoemd. Ook daarvan werden de bloembodems gegeten, maar voornamelijk de stengels en in mindere mate het blad. Dit gewas kwam in de loop der tijd in onbruik omdat ie vervangen werd door Bleekselderij.

Tegenwoordig wordt ie weer op kleine schaal gekweekt en in de handel gebracht, vooral voor de betere restaurants, maar ook de Marokkaanse groentenhandelaar heeft het wel eens.

VEELDOORNIGE DISTEL # 4


Deze Distel trof ik ook aan bij het ouwe Kruitshuis op dezelfde dag (gisteren dus) als de Wegdistel en ook deze is behoorlijk hoog: minstens een meter. Maar veel ijler en minder robuust.

Op deze closeup foto is vrij goed te zien waarom ie 2 namen heeft in het Nederlands; zowel de Veeldoornige (vanwege de zeer dicht bijeen staande stekels op de zijtakken) en de Langstekelige (vanwege de lange stekels op o.a. de hoofdstengel die zeker een halve centimeter lang zijn).

Frappant vind ik ook dat die hoofdstengel haast "gestript" lijkt en er in de lengte- (hoogte-)richting ook een soort bladeren op groeien.

Linksboven is op een blad (zij het onscherp) ook een aantasting door een Mineerdersoort is zien.

WEGDISTEL # 4

Een closeup van de stengel. Hoe die langwerpige dingen over de lengte (hoogte) van de stengels in botanische termen heten weet ik niet; ribben, vleugels of wat dan ook ?

Ook de stengels van Smeerwortel hebben dat, maar ik kan de term niet in mijn botanische boeken vinden.

WEGDISTEL # 3

De foto spreekt voor zichzelf.

WEGDISTEL # 2

Hierbij een foto van een lager exemplaar met 1 bloem en 2 knoppen, aan de bovenkant van de 2 knoppen is nog steeds de gele kleur te zien. Geel terwijl er toch paarse bloemenblaadjes uitkomen.

"ONTSNAPTE" SIERDISTEL

Deel ? is WEGDISTEL # 1

Dinsdag 1 juli ben ik wezen kijken op het ruige terrein bij het ouwe Kruithuis langs de Citadellaan om te kijken of de grote grijze Distels al bloeiden. Jawel dus.

Bij een reactie op mij eigen bericht opperde / corrigeerde ik al dat het geen verwilderde sierdistel is maar de toch autochtone en zeldzame Wegdistel soort.

Via diverse bronnen ben ik er nu zeker van, en het blijft een rare gewaarwording, zo groot en zo mooi !

En waardoor ik het ook niet kan laten er weer meerdere foto's van te publiceren.

De meeste exemplaren zijn echt 2 meter hoog maar er staan ook enkele kleinere. Bij deze foto zie je een beginnende bloem maar ook nog een bloemknop.

Op de pas ontluikende bloem was ook een Hommel of groot Bijensoort afgekomen toen ik er met mijn camera op aan het mikken was.

Wegdistel = Onopordum Acanthium.

DUIZENDBLAD

MET LICHTROZE BLOEMEN

Zoals ik vandaag ook begon, met een overgebleven foto zo sluit ik nu ook af met een overgebleven foto van 15 juni.

In veel plantengidsen en flora's zie je het wel vermeld maar in het echt zie je het maar zelden, namelijk dat Duizendblad in plaats van witte ook lichtroze bloemen kan hebben.

Ik vond er enkele exemplaren van langs het Kraaikampen pad in het Westerpark.

UITGEBLOEID ROBERTSKRUID

MET RODE BLAADJES

Ook deze foto heb ik vanmiddag gemaakt in mijn tuin. Op de foto gaat het me vooral om de rode verkleuring van de bladeren van Robertskruid waarvan de meesten uitgebloeid zijn.

Tesamen met de Grote Brandnetel, de slingerende Wingerd en dit Robertskruid zijn het tesamen met Citroenmellise (= Melissa Officinalis) (een overblijfsel van de vorige bewoners van het huis) zijn het de 4 meest woekerende planten in de tuin.

Rechtsboven in het midden zijn ook een paar stengels van Citroenmelisse te zien. Over die plant ook nog eens meer informatie.

Een poosje geleden beweerde ik ook nog dat Hondsdraf uit mijn tuin verdwenen was en vanmiddag viel ze me toch weer in het oog. Hoewel ze aan de late kant zijn duiken ze nu toch nog piepklein op, en ook mijn bewering dat het Vijfvingerkruid nog volop aanwezig is maar niet meer bloeit blijkt ook niet waar. Al zijn er maar enkele bloemetjes aan slechts enkele plantjes, ze zijn er nu wel en misschien binnenkort ook meer.

GROTE BRANDNETEL IN BLOEI

Ik heb al veel vaker geschreven dat ik enorm veel Brandnetels in de tuin heb en pas nu na ruim een jaar blog een foto ervan, nu ie bloeit. De foto heb ik slechts een kwartier geleden gemaakt.

Brandnetels zijn Brandnetels denkt vrijwel iedereen, maar er zijn twee soorten, de Kleine en de Grote.

Die in mijn tuin is de Grote Brandnetel (= Urtica Dioica).

Dat is de meeste taaie en woekerende van de twee want dit is een meerjarige (vaste) plant die een enorm wortelstelsel heeft van dikke horizontale worteltakken. Zolang die in de grond blijven zitten overleven ze, zelfs in strenge winters. Je kan em als onkruid uit wieden zovaak als je wilt, zolang er ook maar een stukje wortel blijft zitten in de grond blijft ie keer op keer terugkomen.

Behalve dat de Grote Brandnetel zoals de naam al zegt groter is (tot ruim een meter hoog) dan de Kleine Brandnetel (= Urtica Urens) zijn er nog meer verschillen:

- de Grote is meerjarig, de Kleine is eenjarig (en daardoor gemakkelijker te "bestrijden").

- de Grote heeft tweehuizige bloemen en de Kleine eenhuizige.

De Grote heeft groenachtig, mannelijke bloemen en vormen lange overhangende katjesachtige bloeiwijzen, langer dan de bladsteel, vrouwelijke bloemen vormen kleine kluwens, later gaan ze hangen.

De Kleine heeft allerlei nuttige eigenschappen, zo werden de stengelvezels vroeger gesponnen en geweven tot neteldoek. Tegenwoordig worden ze grootschalig op biologische wijze verbouwd in o.a. de Noordoostpolder om van de vezels alternatieve kleding te maken, zie o.a.:

www.mkb.nl/Ondernemen!/Artikelen/359_476.289

www.destentor.nl/regio/flevoland/article1131041.ece

www.refdag.nl/artikel/1221355/

In het voorjaar kan uit jonge scheuten brandnetelsoep worden bereid. Voor het recept zie:

www.annetanne.be/kruidenklets/category/recepten/page/2

Maar je kunt ze ook koken als groente; een soort alternatieve spinazie.

En in biologische winkels is er ook kaas te koop die gekruid is met Brandnetel maar welk van de 2 soorten daarvoor gebruikt wordt weet ik niet.

Ook zijn verdroogde planten een prima veevoer.

SLANGENKRUID # 2

Op 23 juni al vond ik Slangenkruid in het wild op het spoordijkje en toonde de foto ervan in een beicht van 26 juni.

Dit zijn nog enkele exemplaren, door iemand zelf in diens voortuintje geplant op het Sint Luciaplein.

Deze foto is ook een overgebleven foto van afgelopen 11 juni.

PAPAVERACHTIGEN Deel 12:

Stinkende Gouwe

Dit is deel 12 in de serie over Papaverachtigen had ik een tijdje geleden die aaneengesloten reeks berichten al willen afsluiten maar ben het stomweg vergeten.

De foto is al gemaakt op 11 juni en ik vond me toen op het St. Eloispleintje (een "particulier" parkeerterreintje achter het gelijknamige straatje / steegje niet ver bij mijn huis vandaan).

Deze plant behoort bij de FAMILIE der Papaverachtigen maar niet bij hetzelfde GESLACHT als Klaprozen en Slaapbollen en allerlei sierpapavers, dus is het een iets verderwegge verwant.

Toch bestaat er wel enige gelijkenis:

- de vorm van de bladeren,

- het bevatten van een melksap.

Dat melksap zit met name in de stengels en het heeft een geel-oranje kleur dat als je het op je handen krijgt een dermate hardnekkige "verfstof" blijkt dat je het niet van je handen afgewassen krijgt maar van je huid moet afslijten en dat kan wel een aantal dagen duren.

Dat sap kan verder geen kwaad en het is zelfs zo dat je in ieder kruidenboek of tegenwoordig iedere website over planten- en volksgeneeskunde kunt lezen dat het sap gebruikt wordt / werd om op wratten te dempen en dat die dan verschrompelen. Dat verhaal is zelfs zo wijdverbreid dat ik het haast genant vind om het voor de 1000e x na te papegaaien :( En of het ook echt werkt weet ik ook niet want ik heb zelf nooit wratten gehad (gelukkig) noch iemand die ik ken.

LET WEL: je hoort mij niet ontkennen dat het misschien wel een acuraat middel is, en ik zeg alleen dat ik er van nabij geen ervaring mee heb, en ik nu eenmaal de attitude heb van "eerst zien, dan geloven" :)

Dat "praatje" dat de plant helpt tegen wratten kent iedereen wel die wel eens heeft zitten neuzen in een kruidenboekje maar vrijwel niemand weet dat het een Papaverachtige is.

En verder vind ikzelf eerder een aantal andere oude wetenswaardigheden over de plant wel leuk om te vertellen, te weten:

- De geslachtsnaam van de plant, Chelidonium, betekent Zwaluwenkruid en komt van een oude fabel, waarin Zwaluwen hun blind geboren jongen met het sap van deze plant ziende maken.
- Stinkende Gouwe werd vroeger als artsenijplant gekweekt. Het sap werd gebruikt als oogwater en ook noemde ik al de toepassing als anti wratten middel. Ook zou ie stimulerend op de galafscheiding werken en bovendien pijnstillend werken en dat laatste is weer iets waar ook andere Papaverachtigen om bekend staan :)

Ik had deze plant dit voorjaar al eerder getoond op de blog (15 april 2008) maar toen bloeide ie nog niet en toen vond ik em ook op een plek waar veel plantensoorten niet willen groeien. De plant neemt met weinig genoegen al heb ik wel de indruk dat ie van schaduw houdt, of misschien beter gezegd, liever niet de gehele dag in de (felle) zon staat, want dan verleppen de bladeren snel.

Stinkende Gouwe = Chelidonium Majus.

REDACTIONEEL # 2

Ruim een week geleden is mijn nicht An uit Schagen een eigen blog begonnen. Qua onderwerp veel diverser dan deze blog. Je zult daar bij tijd en wijle zeker ook berichten vinden over o.a. dieren.

Hoewel An en ik nadien nog een gesprek hebben gehad is het me eigenlijk nog steeds niet duidelijk of ik nog foto's van haar zal ontvangen die bestemd zijn voor deze blog. De tijd zal het wel uitwijzen denk ik.

In ieder geval is er geen enkele sprake van ruzie of van een conflict over de inhoud of koers van deze blog.

Door hier te klikken kan je haar blog bezoeken.